Chapter Title : ടീച്ചർമാരുടെ കളിത്തോഴൻ 3 [Oliver]

കാണാതെ കൈയിൽ പിടിച്ച് തരുന്ന പോലാണോ കുനിച്ച് നിർത്തി പണ്ണാൻ ചോദിക്കുന്നത്? വീട്ടിലിപ്പൊ മൂന്ന് പേരാ... അമ്മച്ചീനേം ജോക്കുട്ടനേം പോലല്ല. ജോസച്ചായന് തലയ്ക്ക് ചുറ്റുമാ കണ്ണും കാതും….”

“ അവന് നമ്മളെ സംശയം വല്ലോമുണ്ടോടി…? ഇടയ്ക്ക് ഞാൻ നിന്റെ കുണ്ടിയിൽ തടവിയത് കണ്ടോന്ന് സംശയമുണ്ട്.”

“ ഇതുവരെയില്ല… പിന്നെ അപ്പച്ചന്റെ ആക്രാന്തത്തിന് ഇതുപോലെ ഒണ്ടാക്കാതിരുന്നാ മതി.”

“ ഓ… എന്റെ ആക്രാന്തത്തിന് നീയും കൊറേ ഒണ്ടാക്കി…”

“ ആ… ഞാൻ ഒണ്ടാക്കിയിട്ട് തന്നെയല്ലേ പത്ത് പന്ത്രണ്ട് വർഷമായി അമ്മച്ചീടെ കണ്ണുവെട്ടിച്ച് തിന്നോണ്ടിരിക്കുന്നത്?” സ്ത്രീശബ്ദത്തിന്റെ അല്പം കെറുവിച്ച സ്വരം. “ ഇതിപ്പോ അതിയാൻ വന്നോണ്ടല്ലേ. എന്നിട്ടും വരുന്നേന്റെ തലേ ദിവസം കൂടി സ്റ്റോർറൂമിൽ വച്ച് വായിലെടുത്ത് തന്നത് ആർക്കാ?” അവളുടെ ശക്തമായ വാദം.

“ അത് അന്ന്.. അത് കഴിഞ്ഞിട്ടോ? പിന്നെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയോ നീ? മൂന്ന് മക്കൾക്കും തുല്യാവകാശമുള്ള പറമ്പ് തീറെഴുതി വാങ്ങിച്ചപ്പൊ നീയെന്താ പറഞ്ഞത്? അപ്പച്ചാ… ഇതുപോലെ ഞാനെന്റെ പൂറും അപ്പച്ചന് തീറെഴുതി തന്നേക്കാമെന്ന്. ഇനി മുതൽ ഞാൻ അപ്പച്ചന്റേം കൂടിയാന്ന്.”

“ അതേയ്… പറയുമ്പോ ശരിക്ക് കേൾക്കണം.. അപ്പച്ചന്റേം കൂടിയാന്നാ പറഞ്ഞത്. അല്ലാതെ അപ്പച്ചന്റെ മാത്രമെന്നല്ല. നിങ്ങൾക്ക് ഊക്കാനും വെച്ചോണ്ടിരിക്കാനും മോന്റെ തലേൽ എന്നെ കെട്ടിവെക്കണം.. അപ്പനൂടി ഊക്കാൻ മോനെക്കൊണ്ട് കെട്ടിക്കുന്നത്! ലോകത്ത് എവിടേലും കേട്ടിട്ടുണ്ടോ? ആയിക്കോ. പക്ഷേ അന്യനാട്ടിൽ കിടക്കുന്ന ആ പാവം മുട്ടിനിൽക്കുമ്പോഴാ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് കരഞ്ഞ് ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നത്. ഇനി അന്നേരവും അങ്ങേർടെ ഏനക്കേട് പരിഹരിക്കാതെ അന്നും നിങ്ങക്ക് തള്ളിത്തന്നേ മതിയാകത്തൊള്ളോ… ഒന്നുമില്ലേലും നിങ്ങടെ ചോരയല്ലേ മനുഷ്യാ അതും?! ”

“ അതേടീ… അവനെന്റെ ചോരയാ. പക്ഷേ നീയെന്റെ ചോരയെ പെറ്റവളാ… അതോർമ്മ വേണം… അപ്പൊ പണത്തൂക്കം എനിക്ക് തന്നാടി കൂടുതൽ!”

“ ശ്ശൊ… ഒന്ന് മിണ്ടാതിരി അപ്പച്ചാ…. ഓർക്കുമ്പൊ തന്നെ തൊലിയുരിയുവാ… വല്ലവന്റേം കൊച്ചിനെ അതിയാന്റെ മേലിൽ കെട്ടിവെക്കാൻ… ഞാനീ മഹാപാപമൊക്കെ എവിടെ കൊണ്ട് കളയുമെന്റെ കർത്താവേ…”

“ എടീയേ… പെണ്ണൊരു കുടുംബത്തിൽ കെട്ടിക്കേറി വരുന്നത് കുടുംബപരമ്പര തുടരാനാ… അതല്ലേ നീയും ചെയ്തുള്ളൂ. ജോക്കുട്ടൻ ആരുടേതാണേലുമെന്താ? നീ നോക്കിക്കോ… അവനെയും ഞാൻ പൊന്നുപോലെ വളർത്തും…

“ങ്ഹാ… എന്നിട്ട് വളരുമ്പൊ അവന്റെ പെണ്ണിനെയും തൂക്കും…” അവൾ കളിയാക്കുന്ന മട്ടിൽ പറഞ്ഞു.

“ അതുവരെയൊന്നും ഈ അപ്പച്ചൻ ജീവിച്ചിരിക്കത്തില്ലെടീ… നിനക്ക് അറിയാലോ… ഇപ്പോഴേ എന്റെ പിക്കപ്പ്…” ദൈന്യത അഭിനയിക്കുന്ന ഭാവം.

“ അയ്യടാ… എന്തൊരു വിനയം…