Chapter Title : ടീച്ചറും വല്ല്യമ്മയും പിന്നെ കൗമാരവും [സുമൻ]

നിന്നും പോവും)

അഭിയും അവളും അവിടെ നിന്ന് യാത്രയായി..

വനജ : നീ എന്തിനാ സ്വർണം വാങ്ങിയേ

അഭി :നിനക്കു ചെറിയ മാല നന്നായിരിക്കില്ല ..നീ ഇനി എന്റെ പെണ്ണാ..ഇങ്ങനെ നടന്നാൽ മതി.

വനജ : ടീച്ചറെ എന്നുള്ള വിളി പോയോ

അഭി : കഴുത്തിലെ താലി മാല ഉള്ളടുത്തോളം അങ്ങനെയേ വിളിക്കു.

(വനജ നാണത്തോടെ ചിരിച്ചു )

അഭി : നിന്നെ എന്റെ വീട്ടിലോട്ടു കൊണ്ടുപോവട്ടെ ?

വനജ : പോടാ

അഭി : നീ ഇറങ്ങി വാ.. ഞാൻ നിന്നെ റാണിയെ പോലെ നോക്കാം..

വനജ : അതിനു ഇറങ്ങി വരണ്ട കാര്യമില്ലാലോ..

(വനജയും അഭിയും ചിരിച്ചു )

അഭി : കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ഇനി നീ എന്റെ കൂടെ അല്ലെ ജീവികണ്ടെത് ?

വനജ : നീ ഈ മാല ഇട്ടു തന്നപ്പോൾ ഞാൻ അങ്ങു സ്വപ്നത്തിലോ എന്ന് കരുതി,ഒരുപാടു തലതെറിച്ച പിള്ളാരെ കണ്ടിട്ടുണ്ട് പക്ഷെ നിന്നെ പോലെ ഒരെണ്ണം ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല. ഈ കഴപ്പ് മൂത്ത പിള്ളാർ ടീച്ചർമാരുടെ ശരീരം നോക്കാറുണ്ട്. അതെല്ലാം അവന്മാർ കൂട്ടത്തോടെ നിന്നെ നോകാറുള്ളു.. നീ ഒരു ഒറ്റയാനെ പോലെ ഒറ്റക്ക് വന്നു നോക്കും അതും ഞാൻ നിന്റേതാണ് എന്ന മട്ടിൽ.. അത് എനിക്ക് ഒരുപാടു ഇഷ്ടായി. നിന്റെ കൂട്ടുകാരൻ സുമന്ന് ഇതെല്ലം അറിയുമോ ?

അഭി : ഇതുവരെ പറഞ്ഞിട്ടില്ല..

വനജ : അതെന്താ ?

അഭി : എന്റെ ഇഷ്ടം എന്റെ സ്വകാര്യം ആണ്.. അത് തന്നെ

വനജ ചെറുതായി ചിരിച്ചു

വനജ :