Chapter Title : താളം തെറ്റിയ കൌമാരം [Master]

ശാന്തേച്ചി പറഞ്ഞത് പോലെ അവന്‍ ചിന്തിക്കുമോ ആവോ. ശാന്തയോട് സംസാരിച്ചിട്ട് അവള്‍ തിരികെ ചെല്ലുമ്പോള്‍ പ്രവീണ്‍ ഉദ്വേഗത്തോടെ നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു.

“എന്ത് പറഞ്ഞു..അവര്‍ക്ക് അറിയാമായിരുന്നോ?” അവന്‍ ചോദിച്ചു.

“ഉം. അയാള് പറഞ്ഞത് ശരിയാ..ഞാന്‍ നിന്റെ പെങ്ങളല്ല” മനീഷ അവന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് ഉള്ളിലേക്ക് പോയി.

പ്രവീണിന്റെ മനസ്സില്‍ ഒരു സ്ഫോടനം തന്നെ നടന്നു അതോടെ. മനീഷ തന്റെ പെങ്ങളല്ല; അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടെയോ മകളല്ല അവള്‍. ഇവന്റെ പെങ്ങള്‍ ഒരു ആറ്റന്‍ ചരക്കാണ്‌ എന്നൊക്കെ കൂട്ടുകാര്‍ താന്‍ കേള്‍ക്കാതെ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത് അവന്റെ ഓര്‍മ്മയില്‍ എത്തി. അന്നൊന്നും മനസ്സില്‍ തോന്നാത്ത എന്തൊക്കെയോ ചിന്തകള്‍ ഇപ്പോള്‍ തന്നെ വീര്‍പ്പുമുട്ടിക്കുന്നു. അവളുടെ ആ നില്‍പ്പും അയാളുടെ കിതച്ചു കൊണ്ടുള്ള ആ ഇരുപ്പും അവന്റെ മനസിലേക്ക് തികട്ടിത്തികട്ടി വന്നു. അവള്‍ അറിഞ്ഞില്ല എന്ന് പറഞ്ഞത് പച്ചക്കള്ളം ആണ്. സ്വന്തം തുണി പൊക്കി ഒരാള്‍ കാലിന്റെ ഇടയിലേക്ക് മുഖം കേറ്റിയാല്‍ എങ്ങനെയാണ് അറിയാതിരിക്കുന്നത്? അവള്‍ അറിഞ്ഞിട്ട് തന്നെ നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു; ഒരു സംശയവും ഇല്ല. അതിനര്‍ത്ഥം? ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ പ്രവീണിന്റെ രക്തം ചൂട് പിടിച്ചു. പതിനഞ്ചാം വയസു മുതല്‍ സ്വയംഭോഗം ചെയ്ത് തുടങ്ങിയിരുന്ന അവന് മനീഷയെ മറ്റൊരു രീതിയില്‍ കാണാന്‍ തുടങ്ങിയതോടെ മനസ് കൈമോശമായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്ത് വണ്ണമുള്ള തുടകള്‍ ആണ് അവള്‍ക്ക്! അയാള്‍ എന്തിനാണ് അവിടെ മുഖം ഇട്ടത്? അങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്യുമോ? ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന പ്രവീണിന്റെ കുട്ടന്‍ മൂത്ത് മുഴുത്ത് ഒലിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു.

അന്നുരാത്രി അവന്‍ സ്വയംഭോഗം ചെയ്തപ്പോള്‍ മനസിലേക്ക് വന്ന ചിത്രം മനീഷയുടെതായിരുന്നു. അവളുടെ ആ തുടകള്‍!

സ്കൂള്‍ അവധി ആയതിനാല്‍ മനീഷയും പ്രവീണും രാവിലെ വൈകി മാത്രമേ എഴുന്നേല്‍ക്കാറുള്ളായിരുന്നു. രാവിലെ ജോലിക്ക് പോകാന്‍ നേരം രണ്ടുപേരെയും വിളിച്ച് ഉണര്‍ത്തിയ ശേഷമാണ് മാലതി പോകുന്നത്. രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ മനീഷ തലേദിവസം ഉച്ചമുതല്‍ മാറാതിരുന്ന വസ്ത്രങ്ങള്‍ ഊരി അഴുക്കായ തുണികള്‍ ഇടുന്ന ബേസിനില്‍ ഇട്ട ശേഷം പുതിയ തുണികളുമായി കുളിമുറിയില്‍ കയറി.

രാത്രി ഉറക്കം വരാതെ പല ചിന്തകളുമായി കിടന്ന പ്രവീണ്‍ നാലോ അഞ്ചോ തവണ സ്വയംഭോഗം ചെയ്തിരുന്നു. മനീഷ തന്റെ സഹോദരിയല്ല എന്ന ചിന്തയും