Chapter Title : '' താളം തെറ്റിയ താരാട്ട് ''' [Mandhan Raja] [Smitha]

സുഹൃത്തായ കമൽ ഒരിക്കൽ ചോദിച്ചത് ഓർക്കുന്നു. അന്ന് കൈവിട്ടു പോകുമെന്ന് കരുതിയതാണു.സിനിമാ നടനെപ്പോലെ സുന്ദരനായ കമലിന്റെ പിന്നാലെ അന്ന് എത്ര പെൺകുട്ടികളാണ് നടന്നിരുന്നത്! അവനു വേണ്ടി തുണി അഴിക്കാൻ കൊതിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നത്! ഉറക്കം വരാത്ത എത്ര രാത്രികളിൽ താൻ അവനെ ഓർത്ത് വിരലിട്ട് തൃപ്തിപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്!

അന്ന് താൻ കൊടുത്ത മറുപടി പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് കയ്യോങ്ങിക്കാണിക്കുകയായിരുന്നു.

"എന്നതാ പിടിക്കാൻ തരുമോ എന്നുചോദിച്ചത് എന്ന് നിനക്കറിയാമോ ആനി?"

തന്നെക്കാൾ പത്ത് വയസ്സിനെങ്കിലും ഇളപ്പമുള്ള കമൽ എടീ നീ എന്നൊക്കെയേ വിളിക്കൂ.തനിക്കും അത് ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ കൊതി വരുന്ന ആണുങ്ങൾ എടീന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ ദേഹം അങ്ങ് പൂത്തുലയും.പൂറു നനയും.

"നീ പോടാ, താൻ പറഞ്ഞു.

"നീയിപ്പോൾ ആദ്യമായിട്ടൊന്നുമല്ലല്ലോഎന്നോട് ചോദിക്കുന്നെ?"

"ഓഹ്!" മുഖത്തശോകഭാവം വരുത്തി കമൽ പറഞ്ഞു.

"പിന്നെ എന്താണ് ഭവാന് കരുണ തോന്നാത്തത്? ഹം ആപ് കേ ഹേ കോൻ?"

"ഭവാൻ അല്ല.."

അവന്റെ തോളിൽ അടിച്ചു കൊണ്ട് അന്ന് താൻ പറഞ്ഞു.

"ഭവതി എന്ന് പറയെടാ പൊട്ടാ! ഒരു കുന്തോം അറീത്തില്ല!"

"കുന്തം അറിയാം..." അവൻ ചിരിച്ചു.

"കുന്തം എങ്ങോട്ടാ പോകുന്നെന്നും അറിയാം..കുടത്തിൽ ..അവിടെ ഒന്ന് തപ്പാൻ അനുവദിച്ചാൽ മതി..."

താൻ നാക്ക് വളച്ച് കാണിച്ചു അപ്പോൾ.

"എടീ നീ ഇന്നലെ രാത്രീല് എന്നെ ഓർത്ത് വിരലിട്ടില്ലേടീ?" അവൻ പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു.

താൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. അതവൻ ശ്രദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തു.വാസ്തവമാണ്.തലേ രാത്രിയിൽ ഇട്ട രണ്ടു വിരൽ എപ്പോസോഡുകളും അവനു "ഡെഡിക്കേറ്റ് " ച്യ്തതായിരുന്നല്ലോ.

"നിനക്കെങ്ങനെ മനസ്സിലായി ഞാൻ നിന്നെ ഓർത്തെന്ന്?" സ്വയമറിയാതെ താൻ അപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു.

"ഞാൻ നിന്നെ ഓർത്താ കുണ്ണ