Chapter Title : താളപ്പിഴകൾ 7 [ലോഹിതൻ]

കൂട്ടി അമർത്തിപ്പിടിച്ചു..എന്നിട്ട് അയാളുടെ ചെവിയോട് ചേർത്ത് ചുണ്ട് വെച്ചിട്ട് പതിയെ പറഞ്ഞു.. എനിക്കറിയാമെടാ നിന്നെ.. നിന്റെ മനസും കുണ്ണയും തുടിക്കുന്നത് എന്തിന് വേണ്ടിയാണെന്ന് എനിക്കറിയാം... വേഷംകെട്ടൊന്നും എന്റെടുത്തു വേണ്ടാ.. നല്ല കുട്ടിയായി വന്നാൽ ഇന്ന്‌ രാത്രിയിലേക്കുള്ള വക അവിടുന്ന് കിട്ടും.....

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ മുറിക്കു പുറത്തേക്കിറങ്ങി...

എൽസമ്മയുടെ അടുത്ത് വന്ന് അവളുടെ തൊളിൽ കൈവെച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു...

മമ്മീ നിന്റെ കെട്ടിയവൻ മകളെ ആണൊരുത്തന് കൂട്ടികൊടുക്കാൻ കൊണ്ടുപോകുവാ.. ബാക്കി വിശേഷങ്ങൾ ഞാൻ വന്നിട്ട് പറയാം..

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ പോർച്ചിൽ കിടന്ന കാറിന്റെ മുൻ സീറ്റിൽ കയറി ഇരുന്നു...

മകളെ മരിയാത പഠിപ്പിക്കാൻ പോയ കെട്ടിയവൻ തന്റെ മുഖത്തുപോലും നോക്കാതെ അവളുടെ പുറകെ പോയി വണ്ടിയിൽ കയറുന്നത് കണ്ട് എൽസമ്മ അന്തം വിട്ടുനിന്നു...

വണ്ടി ഓടാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ജാൻസി പറഞ്ഞു..

പപ്പാ ടെൻഷൻ ഉണ്ടങ്കിൽ എവിടെയെങ്കിലും സൈടുള്ളടത്തു നിർത്ത്.. അഞ്ചു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞ് പോകാം...

അവൾ പറഞ്ഞ പ്രകാരം തിരക്കൊഴിഞ്ഞ ഒരിടത്ത് അയാൾ വണ്ടി ഒതുക്കി...

ജാൻസി അയാളെ നോക്കി ചോദിച്ചു..

ടെൻഷനാണോ..?

ഹേയ്.. അതൊന്നും ഇല്ല...

പിന്നെ.. വിഷമം ഉണ്ടോ..?

എന്തിന്..?

ആഹ്.. വിഷമിച്ചിട്ടു കാര്യമില്ല.. എല്ലാം പപ്പയുടെ ഇഷ്ടപ്പ്രകാരമല്ലേ.. എന്നെ എസ്റ്റേറ്റിൽ കൊണ്ടുപോയതും അവിടെ വെച്ച് ആദ്യമായി എന്നെ ചെയ്തതും മമ്മിയെ തന്ത്രപരമായി ചേട്ടായിയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തിയത്തുമൊക്കെ പപ്പയുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾ പൂർത്തിചെയ്യാനല്ലേ.. ഇപ്പോഴും പപ്പ എന്നെ കൊണ്ടുപോകുന്നത് പപ്പയുടെ മനസിലുള്ള ആഗ്രഹം കൊണ്ടല്ലേ..

എനിക്ക് അയാളോട് പ്രേമമൊന്നും അല്ല.. നല്ല പൌരുഷമുള്ള ഒരു ആണിനെ എനിക്കിപ്പോൾ ആവശ്യമാണ്‌.. അതിന് അയാളെ ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്നെയൊള്ളു...

അവൾ അയാളുടെ കണ്ണിൽ നോക്കികൊണ്ട് തുടർന്നു...

പപ്പക്ക് ഇനി അങ്ങിനെ ഒരു ആണാകാൻ പറ്റില്ല.. പറ്റുമോ..? ഇല്ലന്ന് എനിക്കറിയാം.. ഇപ്പോൾ മമ്മിക്കും അറിയാം.. ഇക്കാര്യത്തിൽ ഞങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള പവർ പപ്പക്കില്ല... മറ്റ് കാര്യങ്ങളിൽ ഞങ്ങളുടെ പപ്പയായി കഴിഞ്ഞോ.. പറ്റുമെങ്കിൽ മമ്മിയെ ചൊല്പടിക്ക് നിർത്താൻ നോക്ക്.. മമ്മിയും നിൽക്കുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല... അവൾ എന്നെക്കായിലും കഴപ്പിയാ...

തന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി മകൾ പറയുന്ന വാക്കുകൾ അത്ഭുതത്തോടെ അയാൾ കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു...

എനിക്കറിയാം പപ്പാ റഹിമിനെ