Chapter Title : താളപ്പിഴകൾ 8 [ലോഹിതൻ]

നിങ്ങൾക്ക് കിട്ടുന്നത്.. നിങ്ങളും ഒരാണല്ലേ... അതോ ഇപ്പോൾ മാറിയോ..?

എൽസമ്മേ.. മതി, എനിക്ക് അതിൽ ഇൻട്രസ്റ്റ് തോന്നുന്നു.. അവൾക്ക് അതിന് വിരോധമൊന്നും ഇല്ലാത്തടത്തോളം ഇനിയും ഞാൻ പോകും...

അത് എനിക്കറിയാം അച്ചായാ.. ജാൻസിക്കും അറിയാം.. നല്ല ആണൊരുത്തൻ ആണല്ലോ എന്റെ കെട്ടിയവൻ എന്നൊരു അഹങ്കാരം എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു...

ഇപ്പോൾ അതു പോയി കിട്ടി.. ഇനി നിങ്ങൾ എന്നെ ആരുടെ അടുത്താണ് കൂട്ടി കൊണ്ട് പോകുന്നത് എന്നേ അറിയാനുള്ള..

നീയും ഒരാളെ കണ്ടു പിടിക്ക്.. ഞാൻ വരാം കൂടെ...

അയ്യയ്യോ... ഇങ്ങനെ നാണം കെട്ട മനുഷ്യനായി പോയല്ലോ നിങ്ങൾ...

അത് നീ മകനുമായി കളിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ മുതൽ ഞാൻ നാണം കെട്ടവൻ ആയതാണ്...

നിങ്ങൾ അതിൽ ഒരെതിർപ്പും കാണിക്കാതിരുന്നപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നിയതാണ് നാണവും മാനവും ഒന്നും നിങ്ങൾക്ക് ഇല്ലാതായെന്ന്.... അതോ ഞാൻ മകളെ കൂട്ടിതന്നതിനു പകരം മകനെ എനിക്ക് കൂട്ടി തന്നതാണോ...

ആഹ്.. മതി കൂടുതൽ പറഞ്ഞു വഷളാക്കേണ്ട..എനിക്ക് ഇപ്പോഴുള്ള താൽപ്പര്യം എന്താണ് എന്ന് നിനക്ക് മനസിലായല്ലോ.. നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും താല്പര്യങ്ങൾ ഇതുപോലെ ഉണ്ടങ്കിൽ അത് ഞാനും മനസിലാക്കി മിണ്ടാതിരുന്നോളാം പോരേ...

അഞ്ചു മിനിറ്റോളം ആ മുറിയിൽ നിശബ്ദത നിറഞ്ഞു..

എൽസമ്മേ...

ങ്ങും..

നീ ഉറങ്ങിയില്ലേ.. എന്താ ആലോചിക്കുന്നത്..?

ഞാൻ നിങ്ങളെ പറ്റിയാ ആലോചിച്ചത്.. നിങ്ങൾ ഒന്നും കണ്ടില്ലേ..?

ഇല്ലന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ...

പിന്നെ എന്തുകണ്ടാ അവിടെയിരുന്നു കുലുക്കി കളഞ്ഞത്..?

അതും അവൾ പറഞ്ഞു അല്ലേ...

ങ്ങും.. ഒന്നും കാണാതെ പോലും എങ്ങിനെയാ നിങ്ങൾക്ക് പോയത്...

അതു പറഞ്ഞാൽ നിനക്ക് മനസിലാകില്ല..

ഞാൻ ഇരിക്കുന്നതിന്റെ അടുത്ത് ഒരു ഷീറ്റിന്റെ മറയുടെ അപ്പുറത്ത്