Chapter Title : താര ദേവി 006 [ഡോ.കിരാതൻ]

അവൾക്ക് ഒരുതരം വിടുതൽ നൽകി. അവൾ വശ്യമായ ഒരു ചിരിയോടെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ഒന്നുകൂടി നീങ്ങിയിരുന്നു.

"....ഉണ്ടെടാ മോനേ... എന്റെ മോന്റെ പുറകിൽ കരുത്തായി ഞാനുണ്ട്. നിന്റെ മനസ്സിന് മതിവരുന്നത് വരെ ആ വേശ്യ പൂൂൂ ..." വാക്കുകൾ വീണ്ടും പച്ചത്തെറിയിലേക്ക് വഴുതുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. ഇത്തവണയും അവൾ വാക്കുകൾ വിഴുങ്ങി.

".....പച്ചയ്ക്ക് തന്നെ പറയ് അമ്മേ... എന്നാലേ നമുക്ക് കാര്യങ്ങൾ തുറന്നു സംസാരിക്കാൻ പറ്റൂ," രാജേഷ് നിർബന്ധിച്ചു.

"........നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാടാ... എല്ലാം പച്ചയ്ക്ക് തന്നെ പറയണം. കാര്യങ്ങൾ കൃത്യമായി പ്ലാൻ ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ വല്ല പോലീസ് കേസുമാകും. ആ തള്ളയേയും മോളേയും എങ്ങനെ പൂട്ടണം എന്ന് ഈ അമ്മ നിനക്ക് പറഞ്ഞുതരാം. എന്റെ മോൻ വിചാരിച്ചതുപോലെ തന്നെ ആ പൂറിച്ചികളെ നമുക്ക് പാഠം പഠിപ്പിക്കണം!....". താര അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

രാജേഷിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ക്രൂരമായ സംതൃപ്തി പടർന്നു. തന്റെ അമ്മ തന്റെ പകയ്ക്കും കൂട്ടുനിൽക്കുന്നു എന്ന സത്യം അവനിൽ വന്യമായ ആവേശം നിറച്ചു.

————————————————————————————————

രണ്ടു ദിവസത്തെ ഇടവേളയ്ക്ക് ശേഷം രാജേഷ് കോളേജിലെത്തുമ്പോൾ മനസ്സ് നിറയെ അമ്മയുമായി ചേർന്ന് മെനഞ്ഞ ആ വന്യമായ പ്രതികാരത്തിന്റെ പ്ലാനുകളായിരുന്നു. കോളേജ് ഇടനാഴിയിലെ തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ സ്മിത അവനെത്തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പഴയ പരിഭവങ്ങളെല്ലാം മായ്ച്ചുകളഞ്ഞ ഒരു വിവശതയോടെ അവൾ ഓടിവന്ന് അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു.

"രാജേഷേ... എനിക്ക് നിന്നോട് കുറച്ചു സംസാരിക്കാനുണ്ട്," ചുറ്റും നോക്കി ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി അവൾ അവനെ ലൈബ്രറിയുടെ വിജനമായ പിൻഭാഗത്തേക്ക് വലിച്ചു കൊണ്ടുപോയി.

ചുവരിലെ വള്ളിപ്പടർപ്പുകൾക്കിടയിൽ മറഞ്ഞുനിന്ന് അവൾ വിതുമ്പി.

"അന്ന്... അന്ന് അച്ഛൻ പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ പേടിച്ചുപോയിട്ടാ ഞാൻ നിന്നെയൊക്കെ കുറ്റപ്പെടുത്തിയത്. ഞാൻ പറഞ്ഞത് തെറ്റാണെന്ന് എനിക്കിപ്പോൾ മനസ്സിലായി. പ്ലീസ്... എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം." സ്മിതയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ ഒലിച്ചിറങ്ങി.

രാജേഷ് അവളുടെ ആ മുഖത്തേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി. ഉള്ളിൽ ചിരി വന്നെങ്കിലും അവൻ പുറമെ ഗൗരവം നടിച്ചു. 'പെണ്ണല്ലേ... നിമിഷനേരം കൊണ്ട് കള്ളക്കണ്ണീരൊഴുക്കാൻ ഇവളെയൊക്കെ കഴിഞ്ഞേ മറ്റാരുമുള്ളൂ' എന്ന് അവൻ മന്ത്രിച്ചു. സ്മിതയുടെ അവിഹിതങ്ങൾ തന്റെ കണ്ണുകൾ