Chapter Title : താര ദേവി 007 [ഡോ.കിരാതൻ]

മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞു. അവളുടെ പൂറ്റിൽ ഒരു നനവ് പടരുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.

"അതേടാ... നീ ഒത്തിരി വളർന്നു. എന്തായാലും നീ ഈ തുണി ഒന്ന് ഉടുക്കാൻ നോക്ക്," അവൾ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന മുണ്ട് അവന്റെ നേർക്ക് എറിഞ്ഞു കൊടുത്തു.

രാജേഷ് അത് ചാടിപ്പിടിക്കുമ്പോഴും അവന്റെ സാമാനം വന്യമായി ആടുന്നത് അവൾ ആർത്തിയോടെ നോക്കി നിന്നു.

"എന്താ അമ്മേ... എന്റെ സാമാനം കണ്ടിട്ട് കൊതിയാകുന്നുണ്ടോ? അമ്മ ഇങ്ങനെ കാര്യമായി നോക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ചോദിച്ചതാ," രാജേഷ് മുണ്ടുടുക്കുന്നതിനിടയിൽ പരിഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞു.

"ഞാൻ ചുമ്മാ നോക്കിയതാടാ..." താര കൈകൂപ്പിക്കൊണ്ട് കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

"എന്നാൽ അമ്മ പോയി ചോറെടുത്തു വയ്ക്ക്, നല്ല വിശപ്പുണ്ട്," രാജേഷ് പറഞ്ഞു.

"വിശപ്പുണ്ടാകും... അത്രയ്ക്കും നല്ല 'കാര്യം' ചെയ്തിട്ടാണല്ലോ മോൻ വന്നിരിക്കുന്നത്," താര അവനെ ആക്കിക്കൊണ്ട് ചിരിച്ചു.

രാജേഷ് പെട്ടെന്ന് അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവളെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്ന ആ വാസന സോപ്പിന്റെ ഗന്ധം താരയുടെ തലയ്ക്കു പിടിച്ചു.

"ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ മാറുന്ന വിശപ്പല്ല അമ്മേ എന്റേത്... ആ ശരിക്കുള്ള വിശപ്പ് മാറാൻ സ്മിതയുടെ അമ്മ ജയയെ നമുക്കിവിടെ എത്തിക്കണം."

"അതിനല്ലേടാ ആ നശിച്ചോള് ... ജയയെ നമ്മൾ ഇങ്ങോട്ട് വരുത്തുന്നത്. അപ്പോൾ നിന്റെ വിശപ്പ് മാറിക്കോളും," താര കുസൃതിയോടെ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തലോടി.

"..... ആ തള്ളയ്ക്ക് പ്രായം അൻപത് കാണും അല്ലേ അമ്മേ...". അവൻ കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു.

"പ്രായത്തിലൊക്കെ എന്തിരിക്കുന്നു മോനെ... ആ ജയയുടെ വയസ്സാണോ നിന്റെ പ്രശ്നം? ആ തള്ളയ്ക്ക് അത്രയ്ക്ക് മദമിളകി നിൽക്കുകയാ... നിന്റെ ഈ വലിയ സാമാനം അവളുടെ ആ സാമാനത്തിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ സകൽ രാഗങ്ങളും താളങ്ങളും പാടിക്കോളും .. അത്രയ്ക്ക് കാമമുള്ള ടൈപ്പാ ആ പൂറിച്ചി തള്ള," താര മകന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈപരത്തിക്കൊണ്ട് വന്യമായ ഭാഷയിൽ വർണ്ണിച്ചു.

അൽപ്പ നേരം നിശബ്ദ്ധതയായിരുന്നു. താൻ പറഞ്ഞത് കൂടി പോയോ എന്ന് പോലും അവൾക്ക് തോന്നി.

പക്ഷേ , രാജേഷിന്റെ കൈകൾ തന്റെ വിരിഞ്ഞ ചന്തികളിൽ അമർന്നപ്പോൾ താരയുടെ ഉള്ളിലൊരു വിദ്യുത് തരംഗം പാഞ്ഞു. മകൻ തന്നെ