Chapter Title : തായോളിയുടെ അമ്മ [ഡോ.കിരാതൻ]

കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "പതുക്കെ കയറ് അമ്മേ... എങ്ങാനും കാലുതെറ്റി വീണാൽ ഈ മുഴുത്ത ശരീരവും താങ്ങി എടുത്തുകൊണ്ടോവാൻ എന്നെക്കൊണ്ട് പറ്റില്ല കേട്ടോ..."

അതു കേട്ടതും മാലതി തിരിഞ്ഞുനോക്കി ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. "ഈ പ്രായത്തിലും നിന്റെ അമ്മ നല്ല ഫിറ്റാടാ ചെക്കാ..." എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ വഴിയരികിലെ ഒരു വലിയ കല്ല് ഒരൊറ്റ ചാട്ടത്തിന് കടന്നു.

ആ പെട്ടെന്നുള്ള ചാട്ടത്തിൽ അവളുടെ ബനിയനുള്ളിൽ ആ മുഴുത്ത സ്തനങ്ങൾ വന്യമായി തുള്ളിക്കളിച്ചു. ആരുടെ കണ്ണുകളെയും ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നതും ചോര തിളപ്പിക്കുന്നതുമായ ഒരു ഉഗ്രൻ കാഴ്ചയായിരുന്നു അത്.

അവസാനം കഠിനമായ കയറ്റം കയറി രണ്ടുപേരും ആ കുന്നിൻ മുകളിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. കാറ്റടിക്കുന്ന ഒരു വലിയ കല്ലിൽ മാലതി സാവധാനം വന്നിരുന്നു. കയറ്റം കയറിയ ക്ഷീണം കാരണം അവൾ കൈകൾ കാൽമുട്ടുകളിൽ ഊന്നി അല്പം മുന്നോട്ട് കുനിഞ്ഞാണ് ഇരുന്നത്. അവൾ കുനിഞ്ഞിരുന്നപ്പോൾ ധരിച്ചിരുന്ന ടീഷർട്ടിന്റെ കഴുത്തിന്റെ വിടവിലൂടെ അവളുടെ മാറിടത്തിന്റെ മുഴുപ്പുകൾ രവിക്ക് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.

ആ കാഴ്ചയിൽ ലഹരിപിടിച്ച അവൻ കൂടുതൽ നേരം അവിടെ നിൽക്കാതെ, അമ്മ ഇരിക്കുന്ന കല്ലിന്റെ തൊട്ടുപുറകിലേക്ക് പതുക്കെ നടന്നുചെന്നു. മുന്നോട്ട് കുനിഞ്ഞിരിക്കുന്ന മാലതിയുടെ പുറകുവശത്തുനിന്ന് ടീഷർട്ട് അല്പം മുകളിലേക്ക് പൊങ്ങിനിന്നിരുന്നു. അതുകൂടാതെ ഇരുന്ന ഇരിപ്പിൽ അവളുടെ ട്രാക്ക് സ്യൂട്ട് അല്പം താഴേക്ക് വലിഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

അവളുടെ ആ വിസ്താരമേറിയ നിതംബങ്ങളുടെ ചാലിന്റെ തുടക്കഭാഗം ഇപ്പോൾ രവിയുടെ കൺമുന്നിൽ തെളിഞ്ഞുനിന്നു. ആ കാഴ്ച അവനിൽ വല്ലാത്തൊരു ചൂടുപടർത്തി.

കയറ്റം കയറിയ ക്ഷീണത്തിൽ ശ്വാസമെടുക്കാൻ പാടുപെടുന്ന അമ്മയെ നോക്കി രവി വീണ്ടും കളിയാക്കാൻ തുടങ്ങി: "ഈ പ്രായത്തിലും അമ്മയുടെ ശരീരം നല്ല ഫിറ്റാണ് എന്നൊക്കെ വലിയ വർത്തമാനം പറഞ്ഞിട്ട്, ഇപ്പോൾ ദാ പട്ടി കിതക്കുന്നത് പോലെ കിതക്കുകയാണല്ലോ!"

അതു കേട്ടതും മാലതി അവനെ ഇടങ്കണ്ണിട്ട്  നോക്കി, വശ്യമായ രീതിയിൽ ഒന്ന് കണ്ണടച്ചു കാണിച്ചു.

"എന്തായാലും ഈ പ്രായത്തിൽ ഈ മലയുടെ മുകളിൽ വരെ ഒന്നു കയറാൻ പറ്റിയല്ലോ... അതെന്നെ വലിയ കാര്യമല്ലേടാ?" മാലതി ഒരു ചോദ്യഭാവത്തിൽ രവിയെ നോക്കി ചോദിച്ചു.

"അത് ശരിയാ... ഈ കണക്കിനാണെങ്കിൽ അമ്മയ്ക്ക് ഹിമാലയ പർവ്വതം വരെ