Chapter Title : തായോളിയുടെ അമ്മ [ഡോ.കിരാതൻ]

ഭയത്താൽ വിറച്ച രവി കൂടുതൽ ദയനീയമായി മാപ്പിനായി അപേക്ഷിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുനീർ നിർത്താതെ ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു; അവൻ തന്റെ മുഖം അമ്മയുടെ പാദങ്ങളിൽ അമർത്തി വെച്ചു.

"അമ്മേ, എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ... ദയവായി എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ," അവൻ കെഞ്ചി.

എന്നാൽ അവന്റെ അമ്മയുടെ ദേഷ്യം ഒട്ടും കുറഞ്ഞില്ല.

"നീ എന്തുമാത്രം മോശക്കാരനാണ്! നീ പാവമാണെന്നാണ് ഞാൻ കരുതിയത്, സ്വന്തം അമ്മയുടെ നാറ്റം പിടിച്ച അടിവസ്ത്രം മണപ്പിക്കാൻ മാത്രം വികൃതബുദ്ധിയുള്ളവനാണ് നീയെന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചില്ല. സ്വന്തം അമ്മ ദൈവത്തെക്കാൾ വലിയവളാണെന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ? 'മാതാ പിതാ ഗുരു ദൈവം' എന്ന് നീ കേട്ടിട്ടില്ലേ? അതിന്റെ അർത്ഥം എന്താണെന്ന് നിനക്കറിയാമോ? അമ്മ, അച്ഛൻ, ഗുരു, ദൈവം. ഇതിൽ അമ്മയുടെ സ്ഥാനമാണ് ഏറ്റവും വലുത്, അതിനു ശേഷമേ അച്ഛനും ഗുരുവും ദൈവവും പോലുമുള്ളൂ," അമ്മ അവനെ ശകാരിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.

രവിയുടെ കരച്ചിൽ കൂടി വന്നു;

അമ്മയുടെ കാലുകളിൽ മുഖമമർത്തി അവൻ മാപ്പിനായി വീണ്ടും വീണ്ടും കരഞ്ഞു അപേക്ഷിച്ചു.

അമ്മയുടെ കാലുകളിൽ മുഖമമർത്തി കിടന്നപ്പോൾ, അമ്മയുടെ തുടകളുടെയും പാദങ്ങളുടെയും ആ സ്പർശം അവന്റെ ഭയത്തിനിടയിലും അവനിൽ നേരിയൊരു ഉത്തേജനം ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സ്വന്തം അമ്മ ഇത്രയധികം ആക്രോശിക്കുമ്പോഴും അവന്റെ മനസ്സ് ആ തടിച്ച കാലുകളിലും