Chapter Title : തലമുറകളുടെ വിടവുകള്‍ 1 [രതീദേവൻ]

ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവർ എന്നെ കണ്ടു.അവരൊന്നും ഞെട്ടി.അയലിലിൽ നിന്ന് തോർത്തു വലിച്ചെടുത്തു അറയിൽ ചുറ്റി. അടിപ്പാവാട കൊണ്ട് പുതച്ച ശരീരം മറച്ചു. എന്റെ നല്ല ജീവൻ പോയി. അവരുടെ മുഖം ദേഷ്യം വന്നു ചുമന്നു.ദേഷ്യത്തോടെ എന്നോട് ഇറങ്ങി പോകാൻ അവർ ആംഗ്യം കാണിച്ചു.എന്റെ നല്ല ജീവൻ പോയി, കൈകാലുകൾ വിറക്കുന്നു. തൊണ്ട വരളുന്നു. എങ്ങിനെയോ കഷ്ടപ്പെട്ട് ഞാൻ താഴയെത്തി.നേരെ മുറിയി പോയി കിടന്നു.എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയില്ല. ഞാൻ സകല ദൈവങ്ങളെയും വിളിച്ച പ്രാർത്ഥിച്ചു.അച്ഛനോ അമ്മയോ ഇതറിഞ്ഞാൽ.

' അമ്മ പോകുന്പോൾ എനിക്ക് ചൊരുക് കറിയും ഉണ്ടാക്കി വെച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ എനിക്ക് വിശപ്പു തോന്നിയില്ല.ഞാൻ കട്ടിലിൽ കമിഴ്ന്നു കിടന്നു.പനിക്കും പോലെ.എ കിടപ്പിൽ ഞാനുറങ്ങി.കുറെ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കാളിങ് ബെൽ അടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട്.ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു. സമയം 2 .30 .വിശക്കുന്നുണ്ട്.ഞാൻ വാതിൽ തുറന്നു.മുന്നിൽ അമ്മായി.

.."നീ ചോറ് തിന്നോ? അമ്മായി ചോദിച്ചു."ഇല്ല" "എന്തെ"? എനിക്ക് വിശപ്പില്ല" 'അതെന്താ നിനക്ക് വിശപ്പില്ലാത്തത്.രാവിലെ പോകുമ്പോൾ 'അമ്മ എന്നെ ഏല്പിച്ചിക് നീ ചോറ് തിന്നോന്നു നോക്കാൻ.ചെറിയ കുട്യാന്ന അമ്മേന്റെ വിചാരം. വലുതായാത് 'അമ്മ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല."എനിക്ക് ചോറ് വേണ്ട." "മിണ്ടാതെ ഞാൻ പറയുന്നത് കേട്ടോ. അതാ നിനക്ക് നല്ലത്." അവർ ആജ്ഞാപിച്ചു.മനസ്സിലാ മനസ്സോടെ ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്കു നടന്നു.അമ്മായി തന്നെ ചോറും കറികളും വിളമ്പി തന്നു.ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ അമ്മായി ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല.കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മായി പറഞ്ഞു" നീ പോയി കിടന്നോ.ഞാൻ പാത്രം കഴുകി വെക്കട്ടെ.എന്നിട്ടങ്ങോട്ടു വരാം.എനിക്ക് നിന്നോട് ചിലത് ചോദിക്കാനുണ്ട്." ഞാൻ മിണ്ടാതെ മുകളിലുള്ള എന്റെ മുറിയിൽ പോയി കിടന്നു.ഭൂമി പിളർന്നു ഞാൻ താഴ്ന്നു പോയെങ്കിലെന്നു ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

കോണിപ്പടികളിൽ അമ്മായിയുടെ