Chapter Title : തലസ്ഥാനയാത്ര - 3
പക്ഷെ അവന്മാര് പരനാറികള് ആണ് എന്ന് ബോധ്യമായതോടെ, അതും എന്റെ ചരക്കിന്റെ മുന്പില് വച്ചുള്ള ആക്രമണം കൂടി ആയപ്പോള് എന്ത് വന്നാലും വരട്ടെ എന്ന് ഞാന് തീരുമാനിച്ചു.
“ടേക്ക് യുവര് ഹാന്ഡ്..”
കഴുത്തിന് പിടിച്ചവനോട് ഞാന് പറഞ്ഞു.
“ബഹന്ചൂത്...തേരി മാ കീ ചൂത് സാലെ..”
ഒരുവന് എന്നെ മുഷ്ടി ചുരുട്ടി ഇടിച്ചു. ഇടി എന്റെ മുഖത്ത് നെറ്റിയിലാണ് കൊണ്ടത്. എനിക്ക് സ്ഥലകാലബോധം നഷ്ടമായി. ഒരൊറ്റ ഇടി ഞാന് അവന്റെ മൂക്കിനിട്ട് കൊടുത്തു. ചോര ചീറ്റിക്കൊണ്ട് അവന് അലറി. കഴുത്തില് പിടിച്ചവന്റെ വരി മറ്റേ കൈകൊണ്ട് ഞാനുടച്ചു. അവന് ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് പിടിവിട്ടു. അവന്റെ നെഞ്ചു നോക്കി ഒരു ഇടിയും കൂടി കൊടുത്തതോടെ അവന് കുഴഞ്ഞു വീണു.
“ബ്ലഡി റാസ്കല്...പ്ലേയിംഗ് വിത്ത് മലയാളി..ഐ കില് യു ഫൂള്...” അറിയാവുന്ന ഇംഗ്ലീഷില് ഞാന് വച്ചുകാച്ചി. അവന്മാര് വണ്ടി നിര്ത്തിച്ച് ജീവനും കൊണ്ട് ഇറങ്ങി സ്ഥലം വിട്ടു. കോപം കൊണ്ട് ഭ്രാന്തനായിപ്പോയ എന്റെ കവിളില് പൂവുപോലെ എന്തോ അമരുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു. പൂനത്തിന്റെ ചുണ്ടുകള് എന്റെ കവിളില് ചുംബിച്ചതാണ് എന്ന് അപ്പോഴാണ് ഞാന് അറിഞ്ഞത്. എന്റെ കോപം നിമിഷനേരം കൊണ്ടാണ് ഇല്ലാതായത്. എന്നെ കടുത്ത ആരാധനയോടെ അവള് നോക്കി. അവള് മാത്രമല്ല അവളുടെ കൂട്ടുകാരിയും മിക്ക യാത്രക്കാരും എന്നെ അതെ ഭാവത്തോടെ തന്നെ നോക്കുന്നത് ഞാന് കണ്ടു. പൂനം ത്രില്ലടിച്ച നിലയില് ആയിരുന്നു.
“ഗുണ്ടാ മാവാലി....ഉമ്മ്മ്മ” അവള് പരിസരം പോലും മറന്ന് എന്നെ വീണ്ടും ചുംബിച്ചു. ആളുകളൊക്കെ ബസില് ഇതെല്ലം കണ്ടു നില്ക്കുകയാണ്.
“സബാഷ് ബേട്ടെ..അച്ഛാ കിയാ തുംനെ..നാം ക്യാ ഹൈ തുമാരാ” ഒരു വയോധികന് എന്റെ തോളില് തട്ടിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു. അയാള് എന്താണ് പറഞ്ഞത് എന്നെനിക്ക് ഒരു പിടിയും കിട്ടിയില്ല. പൂനം കുടുകുടെ ചിരിച്ചു.
“അരെ നാം തോ ബോലോ യാര്” അവള് ചിരിക്കിടെ പറഞ്ഞു. ആ ചിരി കാണാന് എന്തൊരു അഴകായിരുന്നെന്നോ. അയാള് എന്റെ പേര് ചോദിച്ചതാണ് എന്ന് മനസിലാക്കിയ ഞാന് പേര് പറഞ്ഞു.
“ഗോപു”
“സബാഷ് ബെട്ടെ ഗോപു..സബാഷ്” അയാള് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ അനുമോദിച്ചു.
“തോ തുമാരാ നാം ഗോപു
💬 Comments
View all comments