Chapter Title : തല്ലുമാല 2 [ലോഹിതൻ]

അവനിത്രയും ദ്രോഹങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടും നിയമത്തിന്റെ വഴിക്ക് പോലും അവനെതിരെ പോകാത്തത്...

വിജയന്റെ ഓരോ വാക്കുകളും അസ്ത്രം പോലെ സുനന്ദയുടെ മനസ്സിൽ വന്ന് തറച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു..

തന്റെ ഭർത്താവിനെ പറ്റി അവൻ പറഞ്ഞതിൽ കാര്യമുണ്ട്.. ഇപ്പോൾ കുറെയായിട്ട് തന്നോട് ഒട്ടും താല്പര്യം കാണിക്കാറില്ല.. എസ്റ്റേറ്റിൽ മറ്റു സ്ത്രീകളെ വെച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാര്യം മറ്റു പലരും പറഞ്ഞ് തന്റെ ചെവിയിൽ എത്തിയിട്ടുണ്ട്..

ഒരിക്കൽ അതിനെപ്പറ്റി ചോദിക്കയും ചെയ്തു.. അന്ന് അച്ഛനെ അനുകൂലിക്കുന്നവർ പറഞ്ഞു പരത്തുന്ന നുണകൾ ആണ് അതൊക്കെ എന്നാണ് പറഞ്ഞത്...

ദേഷ്യപ്പെട്ടു കടിച്ചു കീറാൻ നിന്നവൾ പെട്ടന്ന് നിശബ്ദയായപ്പോൾ തന്റെ സംസാരം ഏറ്റു എന്ന് വിജയന് മനസിലായി...

പലതും ചിന്തിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു..

അവളുടെ മനസ് ചഞ്ചലപ്പെട്ടു എന്ന് തോന്നിയ വിജയൻ അവസരം മുതലെടുത്തു..

നിന്നെ കരയിക്കാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞതല്ല പെണ്ണേ.. എന്താണ് സത്യമെന്ന് നീ അറിഞ്ഞിരിക്കണം.. അവൻ നിരന്തരം നിന്റെ അച്ഛനെപ്പറ്റിയും ഇളയമ്മേ പറ്റിയും പറഞ്ഞു നിന്റെ മനസ്സിൽ അവരോടുള്ള വെറുപ്പ് വളർത്തുകയായിരുന്നില്ലേ ചെയ്തത്..

ഞാൻ പറഞ്ഞത് പോലെ നാളെ അവൻ നിന്നെ തള്ളി കളഞ്ഞാൽ ആ ഇളയമ്മയും അനിയത്തിമാരും നിന്നെ കൈവിടില്ല.. അവരേ ഉണ്ടാകൂ നിനക്ക്..

സുനന്ദ എങ്ങലടിച്ചു കരയാൻ തുടങ്ങി..

ശ്ശേ.. കരയല്ലേ.. എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വിജയൻ അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.. ഒരു തണൽ മരം കിട്ടിയപോലെ സുനന്ദ അവനോട് ചേർന്നു നിന്നു..

കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്ന കൈകളുടെ ബലം കൂടുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു..
കുതറി മാറാൻ തോന്നി.. പക്ഷേ ആ കൈകൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു സുരക്ഷിത
ബോധം തന്നിൽ നിറക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ട് എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി...

സ്ത്രീയുടെ മാനസികാവസ്ഥയുടെ മർമ്മം അറിഞ്ഞ വിജയൻ അവളുടെ ചെവിയോരം ചുണ്ടുകൊണ്ടുപോയി ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു ഞാൻ പറഞ്ഞതിൽ വിഷമം ഉണ്ടോ.. വിഷമം തോന്നിയെങ്കിൽ എന്നോട് ക്ഷമിക്ക്..

ആ ഇരുപത്തിയെട്ടു കാരിയുടെ വിശാലമായ പുറത്ത് വിജയൻ കൈപ്പത്തികൊണ്ട് തഴുകി കൊണ്ട് വീണ്ടും ചോദിച്ചു..

"ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്യമല്ലേ... "

". എന്ത്.. "

" അമ്മയാകുന്ന കാര്യം.. ഇനി എന്നാണ് ആ ആഗ്രഹം സാധിക്കുക..
കിളവിയായിട്ടോ..? "

വിജയൻ പൊട്ടന്റെ മാവേൽ ഏറു