Chapter Title : തമ്പ്രാട്ടി 2 [മാടൻ]

മുത്തം കൊടുത്തു. ഒരു കടിയും.

" പിന്നെ എന്താ ചെയ്യാറ് "

"തമ്പ്രാന് ശേഷിക്കുറവുണ്ട് "

സാവിത്രി ചിരിച്ചു

" അപ്പോൾ അയാളും ഞാനും തമ്മിൽ എന്ത് വെത്യാസം "

തോളത്തേക്ക് വന്ന കൈ തന്നെ താഴേക്ക് അമർത്തുന്നതായി മാതിക്കു തോന്നി. അതെ, തന്നെ ഇരുത്തുകയാണ്. പിന്നെ മാതിയെ കിടത്തി മാറിടങ്ങളിൽ മുഖം പൊത്തിക്കൊണ്ട് തമ്പ്രാട്ടി കണ്ണടച്ചു.

തന്റെ ഉടുമുണ്ടിനുള്ളിലേക്ക് സാവിത്രിയുടെ കൈകൾ കടന്നു.

ഈ വളപ്പുരയ്ക്ക് പുറത്തുള്ള മാതിയും അകത്തുള്ള മാതിയും തമ്മിൽ ഒരു വേലിക്കെട്ടിന്റെ അകലമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു എന്ന് മാതിക്കു തോന്നി. അവർക്കെല്ലാം താൻ ഒരു കളിക്കൊപ്പ് മാത്രം. അല്ലാതെ എന്ത്. എന്തെക്കെയോ നഷ്ടപ്പെട്ട അവർ തന്നിലൂടെ അത് നികത്തുന്നു. മനസ്സുകൊണ്ട് അകലം ഇല്ലാതായപോലെ. കാലുകൾ അകത്തിക്കൊണ്ട് മാതി ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചുകൂട്ടി. അപ്പോഴും പുതിയ കളിപ്പാട്ടം കിട്ടിയ കുട്ടിയെപ്പോലെ രോമാകൂപങ്ങളിൽ തട്ടിക്കളിച്ചും പിടിച്ച് വലിച്ചും ഒരാൾ വയറിൽ തലവെച്ചു കിടന്നിരുന്നു.

അന്ന് രാത്രി ഓപ്പോൾക്കു കഞ്ഞി കൊടുത്ത് മടങ്ങുമ്പോൾ കാർന്നോർ സാവിത്രിയെ ഉഴിഞ്ഞു ഒന്ന് നോക്കി. ഒന്നുകൂടി ശരീരം ആട്ടികൊണ്ട് സാവിത്രി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.

"കഞ്ഞിവെള്ളം ഉണ്ടോ "

പുറകെ വന്ന തമ്പ്രാന്റെ വികാരം സാവിത്രിക്കൂ മനസ്സിലായി. ഇടക്കിടക്കുള്ള നോട്ടം മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്.

" ഇല്ല, എന്തെങ്കിലും കുടിച്ചാൽ മതിയോ"

സാവിത്രി മേൽമുണ്ട് എടുത്ത് മാറ്റി വാതിലിൽ തൂക്കി ഇട്ട് നെഞ്ചോന്നു തള്ളിപ്പുടിച്ചു പറഞ്ഞു. നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന മാറിടങ്ങളിൽ നോക്കി നെടുവീർപ്പുട്ടുകൊണ്ട് കാർന്നോർ നിന്നു.

"തണുപ്പങ്ങോട്ട് പറ്റില്ല"

"ചൂടാക്കി തന്നാൽ പോരെ"

എന്തോ അർഥം വെച്ച് പറയുന്ന പോലെ കാർന്നോർക്കും തോന്നി

"മ്.. ഈ കുളിരിന് കുറച്ചു ചൂട് നല്ലതാ "

സാവിത്രി കുനിഞ്ഞുനിന്ന് അടുപ്പിഞ്ചുവട്ടിലെ വിറകെടുക്കാൻ തുടങ്ങി.

അവളുടെ മാറിടങ്ങൾക്കിടയിലെ വിടവിലേക്ക് നോക്കി നിന്ന കാർന്നോർക്ക് വികാരങ്ങളുടെ വേലിയേറ്റമായി. മുലക്കണ്ണുകൾ ത്രെസിച്ചു നിന്നിരുന്നു. കുനിഞ്ഞു നിവർന്നു തിരിഞ്ഞു നിന്ന സാവിത്രിയുടെ നിതബങ്ങൾക്കിടയിലേക്ക് ഉടുമുണ്ട് ചുരുണ്ടു കേറികിടന്നിരുന്നു. അത് കൊഴുത്തുരുണ്ട നിതബത്തെ എടുത്ത് കാണിച്ചു. കൗപീനം ഇല്ലാത്തപോലെ.

അടുപ്പിൽ തീ കത്തിതുടങ്ങി. കാർന്നോർ അടുപ്പിന്റെ കുറച്ച് അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി.

കൈകൾ നീട്ടി കുറച്ച് ചൂട് കൊണ്ടു. അടുപ്പിന്റെ