Chapter Title : തമ്പുരാട്ടി [രാമന്‍]

കുട്ടിയും പുറത്തു വന്നിട്ടില്ല. അത് കാണിക്കാനെന്ന പോലെ ഹിബ നാണം കൊണ്ട് പൂത്തു ചിരിച്ചു.

“ഉമ്മയും,വല്യുപ്പയും ള്ളപ്പോ,ന്നോട് പഴേ പോലെ തന്നെ നിക്കണേ....” ഹിബ പതിയെ വന്നു കാതിൽ പറഞ്ഞു.

“ഹിബാ അനക്ക് തോർത്തെടുക്കണോ....?” നസീമ താത്ത ഉള്ളിൽ നിന്നും വിളിച്ചു ചോദിച്ചപ്പോ,ഹിബ വേഗം എന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് മാറി.

“വേണ്ടുമ്മ....” അതും പറഞ്ഞു ഇളം മുഴുപ്പുള്ള പെണ്ണ് എന്നോട് എന്തൊക്കെയോ കണ്ണ് കൊണ്ടു പറയാതെ പറഞ്ഞും കൊതിപ്പിക്കുന്ന ചിരിയും ചിരിച്ചു അകത്തേക്ക് പോയി. ഉള്ളിൽ വല്ലാത്ത തുടിപ്പായിരുന്നു,ഒരു പെണ്ണിനെ അതും നെയ്യലുവ പോലത്തെ ആരു കണ്ടാലും കൊതിക്കുന്ന ഉമ്മച്ചി പെണ്ണിനെ,അവളുടെ കെട്ട്യോന്റെ  വീടിന്റെ ഇറയത്ത് വെച്ച്, അർത്തിയോടെ ഉമ്മ വെച്ചില്ലേ?  ആ ഇളം ചുണ്ടുകൾ എത്ര വട്ടമ്മാ ഹിബ എനിക്ക് ഊമ്പി വലിക്കാൻ തന്നത്. ഇപ്പൊ പോയപ്പോ പോലും എന്തൊക്കെയോ അവൾ പറയാതെ പറയുന്നുണ്ട്, പഴയ പോലെ നിക്കാൻ പറഞ്ഞത് നസീമ താത്തയുടെയും കാരണോരുടെയും മുന്നിലല്ലേ.? ഇല്ലാത്തപ്പോ അപ്പോ പ്രശ്നം ഇല്ലന്നല്ലേ?

“ആദീ... ഇതോണ്ട് തോർത്തിക്കോ, ന്റെ തോർത്തേ കിട്ടീള്ളൂ, ബാക്കിയൊക്കെ പുറകിലാ. മഴയായോണ്ട് ഇറങ്ങാൻ വയ്യ...!!” അധികം തല പുകഞ്ഞാലോചിക്കാൻ സമ്മതിക്കാതെ നസീമ താത്ത മഞ്ഞ നിറമുള്ള,കട്ടിയുള്ള ടവ്വൽ എന്റെ കയ്യിൽ തന്നു പറഞ്ഞു.

“അമ്മ ഈ കോലം കണ്ടാ ശെരിയാക്കല്ലോ, ഒരു കൊട തന്ന് വിട്ട മതിയായിനി നിക്കാ ബുദ്ധി തോന്നീല്ല !!” എന്റെ ശാലീന സുന്ദരി അമ്മയെ പേടിച് പറയുന്ന വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോ ചിരി വന്നു.

“ഞാൻ ചെറിയ കുട്ടിയൊന്നുമല്ല നസീമത്താ. മഴ കൊണ്ടത്തിന് എന്നെന്ത്‌ പറയാനാ?, പിന്നെ എനിക്കിങ്ങൾ കുട