Chapter Title : തമ്പുരാട്ടി 10 [രാമന്‍]

കൊഴുപ്പിൽ പിടഞ്ഞു പോവുന്ന തുടുത്ത നീല ഞെരമ്പുകൾ നല്ലപോലെ കാണായിരുന്നു.

വെയിൽ കൂടിയപ്പോ ഇത്തിരി മാറിക്കിടക്കാൻ ഞങ്ങളാന്നു ഇളകി മാറി.പെട്ടന്ന് എവിടുന്നോ ഒരു മൂളല് കേട്ടു.ഫോണാണ്...തലപൊക്കി നോക്കിയപ്പോ.ഞാൻ അഴിച്ചിട്ട പാന്റിൽ നിന്ന്.

ഓടി ചെന്ന് എടുത്തു നോക്കുമ്പോ.ബെല്ലടിയൽ എല്ലാം നിന്നിരുന്നു. പക്ഷെ വിളിച്ച ആളെ കണ്ടപ്പോ കണ്ണൊന്നു തള്ളി..തമ്പുരാട്ടി!!! ഈശ്വരാ! ആറു പ്രാവശ്യം അമ്മ വിളിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ!!

ഉള്ളിൽ ആകെ പേടി പൊന്തിയപ്പോ മുൻ വശത്തേക്ക് തുറന്നിട്ട ജനലിന് അടുത്തേക്ക് ഞാൻ ആദ്യം പാഞ്ഞു .വാതിലു തുറക്കാൻ കഴിയാതെ ഞാൻനിന്നപോലെ അമ്മ വന്നു നിൽക്കുന്നുണ്ടേലോ?

ഭാഗ്യത്തിന് മുറ്റത്തു കാറും, അമ്മയെയും ഒന്നും കണ്ടില്ല. എന്നാലും പേടികൊണ്ട് തിരിച്ചു ഞാൻ അമ്മക്ക് ഫോൺ വിളിച്ചു.എന്റെ വെപ്രാളം കണ്ട് വാ തുറക്കാൻ നോക്കുന്ന ചേച്ചിയോട് മിണ്ടല്ലേ അമ്മയാന്ന് ഞാൻ ആഗ്യം കാട്ടി.മറു തലക്കൽ ഫോൺ എടുത്തു..

“ഞാൻ പറയുന്നത് അങ്ങട്ട് കേട്ടാൽ മതി ചോദ്യൊന്നും വേണ്ട...” ആറു വട്ടം വിളിച്ചിട്ട് എടുക്കാത്ത ചീത്ത കേൾക്കും എന്ന് വിചാരിച്ച എനിക്കിത്തിരി ആശ്വാസമായി. അമ്മക്ക് ദേഷ്യൊന്നുംല്ലാ..

“വേഗം ഒരുങ്ങി നിന്നോ.അനുഷയോടും പറ. ഞാനിപ്പോ ഒരു അര മണിക്കൂറിൽ എത്തും!! നമുക്ക് എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോണം..സമയം കളയരുത് കേട്ടല്ലോ?...“ എനിക്കിത്തിരി പേടിയായി!!

അമ്മയുടെ വാക്കുകളിൽ ഒരു ഒളിച്ചിട്ടത്തിന്റെ സൂചനയുണ്ടോ.അമ്മയുടെ വീട്ടിലേക്ക് അതും അങ്ങനെയൊന്നും അങ്ങട്ട് അമ്മ തന്നെ പോവാത്ത വീട്ടിലേക്ക് പോവാൻ മാത്രം പ്രശ്നം ഇപ്പോഴെന്താ.

”എന്താമ്മേ പ്രശ്നം.....“ അറിയാതെ ഞാൻ ചോദിച്ചു പോയി...

”ആദീ ഞാൻ പറഞ്ഞു...“ പല്ല് കടിക്കുന്ന അമ്മയുടെ ഒച്ച. ഈശ്വരാ.!!

”ഏട്ടത്തിയോ....“ വിഷയം മാറ്റാൻ ഞാൻ വേഗമിട്ടു.

”പോവുന്ന വഴി അവളെ പിക്ക് ചെയ്യണം..!!നീയൊന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞേക്ക്....!!...“ അമ്മ ഫോൺ വെച്ചു.ഉള്ളിലിത്തിരി ആളലുണ്ടായി.ഒരു കാലത്തും ഇല്ലാത്ത ഒളിചോട്ടമൊക്കെ എന്തിനാണാവോ? ജനലിലൂടെ പുറത്ത് ആരേലുമുണ്ടോന്ന് പേടിയോടെ ഞാൻ നോക്കി.

കൊല്ലാനോ മറ്റോ ആരേലും വന്നാലോ? പക്ഷെ എന്റെ