Chapter Title : തമ്പുരാട്ടി 11 [രാമന്‍]

കുരുത്തക്കേട് എടുക്കാഞ്ഞേ?

എന്നാലും ഇങ്ങനെയൊരു അവസരം ഇനി തീരെ കിട്ടൂല്ല.

“എന്താ പ്രശ്നം....മുഖമൊക്കെ വാടിയല്ലോ! ആദിക്കെന്തേലും പറയാനുണ്ടോ?......” അടുക്കള ജനലിലൂടെ വരുന്ന ചതുര വെളിച്ചം ഞങ്ങളുടെ നേരെ എത്തിയപ്പോ ,തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ അമ്മ എന്റെ മുഖം കണ്ടു കാണും.

പറമ്പ് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല...മരത്തിനും തെങ്ങിനും ഇടയിലൂടെ ആ വെളിച്ചം വരുന്നൂന്നേയുള്ളൂ.

“ഒന്നുല്ലല്ലോ ...ഞാനെന്തോ ആലോചിച്ചു പോയതാ.....” ഒരു ചിരിയോടെ ഞാൻ കള്ളം പറഞ്ഞു. എന്നാ പിടിച്ചു വെച്ചേലും എന്റെ തല കള്ളം പറഞ്ഞു താഴ്ന്നു പോയി.

“ആണോ..ഞാൻ കരുതി നിനക്ക് എന്തോ കിട്ടാത്തത്തിലുള്ള വിഷമാണെന്ന്..അപ്പോഴതല്ല..”അമ്മ മനപ്പൂർവം കള്ള കണ്ണ് വെട്ടിച്ചു പറഞ്ഞെന്നെ നോക്കി.ഈശ്വരാ...... ഉമ്മ കിട്ടാത്ത വിഷമാണ് എന്റേയീ മോന്ത വീണുപോയതിന് കാരണമെന്ന് അമ്മക്ക് നല്ലപോലെ അറിയാലോ.

അതിനർത്ഥം ഉമ്മ വേണേൽ വെക്കാം തരാമെന്നാണോ? ചെറ്റ സ്വഭാവം കാണിക്കും ഉറപ്പാ!! ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചോദിച്ചു എന്നെക്കൊണ്ട് കെഞ്ചുന്ന പോലെ ഉമ്മ വേണമെന്ന് പറയിപ്പിക്കും.

.എന്നിട്ട് കണ്ണിൽ ചോരയില്ലാതെ പറയും! അതൊന്നും പറ്റൂല്ല ഞാൻ അമ്മയാന്ന്. അതിനുള്ള പുറപ്പാടാ.ഇതിലും ഞാനങ്ങു വീഴുമെന്നാ?

വീഴില്ല മോളേ അമ്മേ! ഈ ആദിത്യനെ ഇനിയത്തിന് കിട്ടില്ല!

“എന്നാ പോയാലോ...”ദേ വീണ്ടും ചോദ്യം!. എന്റെ ക്ഷമയും കൊതിയുടെ അറ്റവും പരീക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി തന്നെയാ പുറപ്പാട്!അങ്ങനെ എന്റെ വായിൽ നിന്ന് കെഞ്ചുന്ന വാക്കുകൾ ഇനിയമ്മ കേൾക്കണ്ട!

ആ ട്രിക്കിൽ വീഴാതിരിക്കാൻ ഒരു പ്രശ്നവും ഇല്ലാത്ത പോലെ ഞാൻ ഹാ പോവാന്ന് തലകുലുക്കി. അമ്മ മുന്നിൽ ഒരു ചിരിയോടെ വീണ്ടും നടന്നു.

ഇപ്പോ എന്റെ ശ്രീദേവി വിചാരിക്കുന്നുണ്ടാവും ഈ ചെക്കന് എന്താ പറ്റിയെ? ഇങ്ങനെയൊന്നുമല്ലല്ലോ പറയണ്ടത്. പെട്ടന്ന് എന്റെ മോന്റെ