Chapter Title : തമ്പുരാട്ടി 11 [രാമന്‍]

പിടിച്ചതല്ലാതെ ആ വായിൽ നിന്ന് വന്ന കുഞ്ഞി മൂളലുള്ള ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം കൊടുക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. അതോണ്ടമ്മ. എന്റെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞു ഒറ്റപ്പിരികം പൊക്കി വെച്ചെന്നോട് മുഖം നീട്ടി ചോദിച്ചു. എന്താന്ന്.

എന്തേലുമൊന്ന് പറഞ്ഞേ മതിയാവൂ. അല്ലേൽ അമ്മയെ ഉമ്മവെച്ചു ഓടുന്ന എനിക്കെന്തായിപ്പോ പറ്റുന്നത്?

“ഇപ്പോ....ഇപ്പോ പോണോ....?...” മടിയും നാണവും കൊണ്ട് കണ്ണിറുമ്മി ,എന്നാലമ്മ വിട്ട് പോവാതിരിക്കാൻ എനിക്കതേ ചോദിക്കാനുണ്ടായിരുന്നുള്ളു!

“പോണം....” അമ്മ ഒരു ദയയും ഇല്ലാതെ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. എന്നെ വിഷമിപ്പിക്കാനാവും!

“വേണ്ട.....” ആ കൈ ഞാൻ പിന്നേയും മുറുക്കി.

“പോണ്ടേ? ? മ്മ്... അതെന്താ....ഞാൻ പോയാ? ” അമ്മിഞ്ഞക്ക് താഴെ കൈ രണ്ടും കെട്ടി ഇത്തിരി മുന്നോട്ട് തല കുനിച്ചിട്ട് അമ്മ ചോദിച്ചു.ഒരുമ്മ തരാനുള്ള കൊതികൊണ്ടാ നിർത്തിച്ചേന്ന് അറിയാഞ്ഞിട്ടൊന്നുമല്ലോ..എന്നയിങ്ങനെ കളിപ്പിക്കുമ്പോ എന്ത് സുഖമാ അമ്മക്ക് കിട്ടുന്നത്.

“ദേ ശ്രീദേവി..ഒന്നുമറിയാത്ത പോലെ കളിക്കല്ലേ..എല്ലാമറിയാലോ...എനിക്കെന്താ വേണ്ടത് ന്ന് ശെരിക്കുമാറിയാലോ? ഞാൻ കെഞ്ചി കാലു പിടിക്കുന്നപോലെ പറഞ്ഞാലേ മനസ്സിലാവു....” കുഞ്ഞി സങ്കടം ഞാൻ അതേ പോലെ കാട്ടി.

“നിനക്കെന്താപ്പോ വേണ്ടത്? എനിക്കെങ്ങനെ അറിയാനാ ഇതെല്ലാം....” ഒന്നുമാറിയാത്ത പോലെയുള്ള ചോദ്യം!! ദുഃഷ്ടപെണ്ണ്! എന്തൊരു അഭിനയാ..!.ഈ അടുത്തായിട്ട് അമ്മക്കിത്തിരി കുറുമ്പ് കൂടുതലാണ്!

ഞാനിനിയും എന്തേലുമൊക്കെ ചോദിച്ച ഇതേപോലെ കൊനിഷട്ട് ചോദ്യം ഇങ്ങോട്ട് ചോദിക്കും. ഇനിയും ഞാനെങ്ങനെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കാനാ..എന്റെ മോന്ത അമ്മയുടെ നാടകം കണ്ട് കടന്നൽ കുത്തിയ പോലെ തുടുത്തുവെന്ന് തോന്നുന്നു.

ചിരിക്കാൻ മുട്ടി അമ്മ എന്നെയാകെ പമ്മി നോക്കുന്നത് അതോണ്ടാവും! അതൂടെ കണ്ടപ്പോ ദേഷ്യം എന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്ന് വലിഞ്ഞു കേറി കയ്യിലെത്തി!

പറഞ്ഞാ മനസ്സിലാവില്ല എന്ന് വെച്ചാൽ എന്താ