Chapter Title : തമ്പുരാട്ടി 11 [രാമന്‍]

ചെയ്തേ...പിന്നെ അവരെല്ലാം ഇല്ലേ..എങ്ങനെയാ നമ്മൾ....!..”

നാണം കൊണ്ട് നസീമത്തക്ക് ബാക്കി പറയാൻ കിട്ടീല്ല! തുളുമ്പുന്നചിരിയുമായി ആ തല താഴ്ന്നു പോയി.

ഞാൻ അത് കണ്ടപ്പോ കട്ടിലിന്റെ അറ്റത്തേക്ക് മെല്ലെ നീങ്ങി. അവിടന്ന് കൈ നീട്ടിയ ഇരിക്കുന്ന കൊഴുത്ത താത്തപെണ്ണിനെ കിടന്നോണ്ട് തന്നെ എനിക്ക് പിടിക്കാം.

ബാക്കിയെല്ലാരും പാട്ടും റീലും എന്തൊക്കെയോ കണ്ട് സംസാരിക്കുന്ന തിരക്കിലാ. ഞങ്ങളെ ആരു കാണാനാ!

എന്റെ ബെഡിലെ ഇഴഞ്ഞു വരവ് കണ്ട്. ഞാൻ കുറുമ്പ് കാട്ടാനുള്ള പുറപ്പടാന്ന് താത്തക്ക് മനസ്സിലായിട്ടുണ്ട്!! എന്റെ നേരെ ഒന്ന് ഇളകി ഓമനച്ചന്തി സ്റ്റൂളിൽ അമർത്തിയിരുന്നു ,കയ്യിലെ തുണി മുറുക്കെ പിടിച്ചു മേശയിലേക്ക് ചാരി...മെല്ലെച്ചിരിക്കുന്നത് വേറെന്ത് കണ്ടിട്ടാ...

“ന്റെ നസീമത്താ...ന്നാ നമുക്ക് കൊതിയൊക്കെ തീർക്കാൻ പറ്റാ....ഇവിടെ ഈ കട്ടിലിൽ നമുക്ക് ഒരുചിച്ചു കിടക്കണ്ടേ? ” വലത്തേ കൈ താത്തയുടെ നേർക്ക് കുഞ്ഞികുട്ടിയുടെ കൗതുകത്തോടെ, നീട്ടി, ആ കൊഴുത്ത തുട പിടിച്ചു ചോദിച്ചു .

അപ്പോ എല്ലാ പെണ്ണുങ്ങളും ചെയ്യണപോലെ എന്റെ കൈയ്യെ ആ തുടയിൽ മാത്രം അടക്കി നിര്ത്താൻ നസീമത്ത എന്റെ കൈക്ക് മുകളിൽ പിടിച്ചു.എന്നാലും ഞാൻ ആ തുട മെല്ലെയുഴിഞ്ഞു. വാഴത്തണ്ട് പോലെയുണ്ട് അതിന്റെ തടി.

“ഇവിടെ എപ്പോഴും ഹിബത്താത്തയുണ്ടാവും! ഇല്ലേൽ ഉപ്പൂപ്പയും! പുറത്തേക്ക് എവിടേലും പോവാന്നു വെച്ചാ നാട്ടുകാർ തെണ്ടികൾ നോക്കി നിക്ക ഒരു പ്രശ്നം കിട്ടാൻ...തമ്പുരാട്ടിയണേൽ കണ്ണും കാതും കൂർപ്പിച്ചു നടക്കാ....അറിഞ്ഞാ അയ്യോ!!

കൊല്ലുമെന്നെ....ന്താക്കും നമ്മൾ.....“ ഞാൻ ഒരു ഉത്തരത്തിനു വേണ്ടി നസീമത്തയുടെ ചിരിയുള്ള മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. തുടയിൽ നിന്ന് കൈ എടുത്തു, മടങ്ങി നിൽക്കുന്ന നെയ്കുമ്പയിൽ വിരലോണ്ട് ഞെക്കി.

താത്ത ചിരിച്ചതേയുള്ളു! അതോണ്ട്