Chapter Title : തമ്പുരാട്ടി 8 [രാമന്‍]

ചിന്തകളുമായി ഞാൻ വീടിന്റെ ഗേറ്റ് കടന്നു.

ഇരുണ്ടു മൂടിയിരിക്കുന്ന വീട്. ഒരു തുള്ളി വെളിച്ചം തപ്പിയാൽ കിട്ടില്ല.അമ്മയിങ്ങനെ ഒരു ഉത്തരവാദിത്വവും ഇല്ലാതെ ഇരുന്നാലെങ്ങനെയാ. വൈകുന്നേരമായി ലൈറ്റ് ഇടണമെന്ന ബോധം പോലും ഇല്ലാതായോ?

ബിരിയാണിയുള്ള കവറും എടുത്തു,വണ്ടിയിൽ നിന്നിറങ്ങിയതും,നല്ല തണുത്ത കാറ്റെന്നെ വന്നു പൊതിഞ്ഞു. കുളിരു കേറിപ്പോയി .അത്ര തണുപ്പ്. കയ്യും പിണച്ചു, ഓടി വീട്ടിലേക്ക് കേറുമ്പോ മുന്നിലെ മാവിലൂടെ, കാറ്റ് ആഞ്ഞു വീശുന്നത്  ഞാൻ കേട്ടു.പറമ്പിൽ എവിടെയോ തേങ്ങയും,മടലും മണ്ണിലേക്ക് കുത്തി വീഴുന്ന ഒച്ച.ദൂരെ എവിടുന്നോ പട്ടിയുടെ ഓരിയിടൽ ‘എനിക്ക്‌ പേടിയാവുന്നേന്ന്’ വിളിച്ചു പറയുന്നപോലെ തോന്നി.

ഇന്നെന്തായാലും മഴ തകർത്തു പെയ്യും .അതിനുള്ള എല്ലാ ലക്ഷണവുമുണ്ട്. കുത്തിയൊഴുകുന്ന മഴ പെയ്യുമ്പോ,അമ്മയുടെ ഇരുട്ട് തിങ്ങിയ റൂമിൽ, പഞ്ഞിക്കിടക്കയിൽ ഒന്നുമുടുക്കാതെ ഞാനും,അമ്മയും ചൂട് കിട്ടാൻ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു പുതപ്പിനുള്ളിൽ കിടക്കുന്ന എന്റെ സ്വപ്നം ഇന്ന് പൂവണിയോ?  മഴ വരുന്ന കാണുമ്പോ നടക്കില്ലേലും എനിക്ക്‌ കൊതി കൂടുന്നുണ്ട്.

അനുഷേച്ചിയും ഏട്ടത്തിയും വരുമ്പോ ഒൻപത് മണി എന്തായാലും കഴിയും. അതുവരെ അമ്മയും ഞാനും തനിച്ചാവും .എന്തായിരിക്കും സംഭവിക്കാ. ഞാൻ അതും മനസ്സിലിട്ട് മെയിൻ ഡോർ തള്ളിയപ്പോ,അതങ്ങു തുറന്നു പോന്നു.

മുൻ വാതിൽ ചാരി വെച്ച് ,ഇരുട്ടത് അകത്തു പോയി കിടക്കണോ അമ്മ. ആരേലും കേറി വന്നാലോ, എന്തേലും ചെയ്താലോ.? ഇരുട്ടായതൊന്നും അമ്മയറിഞ്ഞില്ലേ? ഇല്ലേൽ ഞങ്ങൾ പോയേരെ അമ്മ റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്ത് ഇറങ്ങിയിട്ടേയില്ലേ.

ഉള്ളിലേക്ക് ഞാൻ മെല്ലെ കേറി.ആളൊഴിഞ്ഞ വലിയ ലിവിങ് റൂം. ആരോ മരിച്ച അന്തരീക്ഷം പോലെ എന്തോരു പേടിപ്പിക്കുന്ന നിശബ്ദത എല്ലായിടത്തുമുണ്ട്.

ലിവിങ് റൂമിലും, പുറത്തേക്കും ലൈറ്റിട്ട് ഞാൻ,മുൻ വാതിൽ ഉള്ളിൽ