Chapter Title : തമ്പുരാട്ടി 8 [രാമന്‍]

അപ്പുറത്ത് ശ്വാസമെടുക്കുന്ന ശബ്‌ദം. ഫോണിലേക്ക് കണ്ണും നട്ടിരിക്കയിരുന്നു തോന്നുന്നു.

“സോറി നസീമത്താ..അവരൊക്കെ ഇപ്പോഴാ ഉറങ്ങിയേ...എനിക്കങ്ങു ഫോണെടുക്കാൻ പറ്റണ്ടേ? കുറേ നേരായോ കാത്തിരിക്കുന്നെ ?..” ഞാനദ്യമേ കുഞ്ഞി കുട്ടിയുടെ വിഷമം കാട്ടി.

“എനിക്കും തോന്നി ആദിക്ക് എന്തേലും പ്രശ്നം കാണൂന്ന്...അല്ലേല്ലെന്റെ കുട്ടി വിളിക്കാതെ നിക്കൂല്ലല്ലോ?...” അവരുടെ നെഞ്ചു തുടിപ്പിക്കുന്ന സംസാരം.ഞാനതിലങ്ങു വീണു പോയി.

ക്ലോസെറ്റിന്റെ മുകളിൽ ചാരി ഇരുന്ന് ഞാൻ എന്റെ ഉമ്മച്ചി പെണ്ണിനോട് കൊഞ്ചി.ഫുഡ്‌ കഴിച്ചതും, ഉച്ചക്ക് ഹിബ ഏട്ടത്തി എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് എത്തിയെന്നുള്ള കാര്യം നസീമത്തയോട് പറഞ്ഞുന്നും, നസീമത്ത അത് കേട്ട്  ഞെട്ടിപ്പോയെന്നും, ഇന്നലെ എന്നെ സുന്ദരനായി നില്കുന്നത് സ്വപനം കണ്ടതും, കാണാൻ കൊതിയായീന്നും എല്ലാമാ അമ്മയുടെ പ്രായമുള്ള പെണ്ണ് ഒരു കാമുകിയെപ്പോലെ എന്നോട് പറഞ്ഞു.

ആ കൊതിപ്പിക്കുന്ന സ്വകര്യ ശബ്ദത്തിൽ ഇതെല്ലാം കേട്ടിരിക്കാൻ എന്തൊരു പ്രത്യേക സുഖം.

“ഹിബതാത്ത വീട്ടിലില്ലേ....” കുറേ ദിവസമായി ആ പെണ്ണിന്റെ വിശേഷം കേട്ടിട്ട്. അന്നെന്നെ ഉമ്മ വെച്ചു കെട്ടിപ്പിടിച്ചേരെ കണ്ടിട്ടില്ല നേരിട്ടൊന്ന്. ആ കൊതി മനസ്സിലിട്ടാ ഞാനത് ചോദിച്ചത്.

“ണ്ടല്ലോ..ഓൾക്കെപ്പോഴും ഫോണിൽ പണിയാ..ചോദിച്ച പറയും സീരീസ് കാണാന്ന്..ന്നാലും പാവട്ടോ..എന്നെ എപ്പോഴും സഹായിക്കും.പണിയെല്ലാം തീർത്തിട്ടേ ആ പരിവാടി ഒക്കെയുള്ളു..അതോണ്ട് ഞാനൊന്നും പറയാൻ പോവലില്ല...“താത്ത നീട്ടിയൊരു ശ്വാസമെടുത്തു.അപ്പോഴാ ഫോണൊന്ന് വേണ്ടാത്ത ഒച്ചയുണ്ടാക്കി. എവിടെയോ തട്ടുന്ന പോലെ. പഞ്ഞി കിടക്കയിൽ ചുരുണ്ടു കൂടി കിടന്നതാണെന്ന് തോന്നുന്നു.

”മോന് കാണാറുണ്ടോ സീരിസെല്ലാം....“ സംശയമുള്ള ചോദ്യം. നേരിയ  ചിരി ആ ചോദ്യത്തിലുണ്ടോ?

”ഇടക്കൊക്കെ..എന്തേ നസീമത്താ..നസീമത്ത കാണാറുണ്ടോ?...“

”അയ്യേ....“ അപ്പുറത്ത് പതുങ്ങിയ ചിരി. ഞാനന്തം വിട്ടു. ”എന്തൊക്കെ വൃത്തികേടാ..അതിൽ.“കള്ളി ഏതോ സീരിസിലെ കളിയും കണ്ട് അന്തം വിട്ടിരുന്നു കാണും.

”ഏഹ് അതൊക്കെ എപ്പോ കണ്ടു.എന്നിട്ടാ കാണാറില്ലാന്ന് പറഞ്ഞത്...“

”അത് ഞാൻ അറിയാതെ കണ്ടതാ..ഹിബയുടെ ഫോണിൽ നിന്ന്. ഒരുസം ഉച്ചക്ക് ഹിബയെ വിളിക്കാൻ റൂമിലേക്ക് ചെന്നപ്പോല്ലേ അവളു വാതിലുചാരി വെച്ചതേയുണ്ടായിരുഞ്ഞുള്ളു. ഞാനങ്ങു ഒന്നുമാലോചിക്കാതെ കേറി