Chapter Title : തമ്പുരാട്ടി 9 [രാമന്‍]

പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല സത്യല്ലേ? ...

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ, എന്താവും. ഒറ്റക്ക് രാത്രി നെയ്കുടത്തെ കാണാൻ ആ റൂമിലേക്ക് പോയാൽ. അമ്മയുടെ വെള്ള വിരിയുള്ള പഞ്ഞി കിടക്ക കണ്ടാൽ. ഉമ്മ തരാൻ തൊട്ടടുത്ത് കൊഴുത്ത പെണ്ണ് മെല്ലെ മെല്ലെ വരുമ്പോ. ഈശ്വരാ കണ്ട്രോൾ കിട്ടിയാ മതിയായിരുന്നു.

എല്ലാമാലോചിച്ചു ചിരിയോടെ ഞാൻ സ്റ്റെപ്പുകൾ ചാടിത്തുള്ളിക്കേറി. അമ്മയുടെ കള്ള നോട്ടവും ചിരിയും ആലോചിച്ചു റൂമിലേക്ക് തിരിഞ്ഞപ്പോ. മുന്നിൽ ,വാതിൽക്കൽ കനപ്പിച്ചു നോക്കുന്ന അനുഷേച്ചി.

ഞാൻ വേഗം ചിരി കളഞ്ഞു. താഴെ കുറച്ചു നേരം ഞങ്ങളുടെ ഒറ്റക്കുള്ള നിമിഷങ്ങൾ ഒളിഞ്ഞു നോക്കി കണ്ട ചേച്ചിയുടെ മുഖത്തു സംശയവും ദേഷ്യവും. സംശയം സ്വാഭാവികമാണ് പക്ഷെ ദേഷ്യമെന്തിനാ?

അമ്മയെ പറ്റി ഒന്നും ചോദിക്കാതെ നിൽക്കാൻ ഞാൻ വേഗം അനുഷേച്ചിയെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് കയ്യിലെടുക്കാൻ നോക്കി. അമ്മ പറഞ്ഞതല്ലേ രാത്രി വരുന്ന കാര്യം ആരും അറിയരുതെന്ന്! !

“ഇവിടെ വാടാ....” എന്റെ ചിരിയൊന്നും ചേച്ചിയുടെ മനസ്സിനെ തണുപ്പിക്കാനായില്ല. കനപ്പിച്ച നോട്ടം നോക്കി അനുഷേച്ചി എന്റെ ടി ഷർട്ട്‌ ആദ്യമേ പിടിച്ചു. ഒറ്റ വലി. ഞാനങ്ങു മുറിയിലേക്ക് ചാടിപ്പോയി. ഇപ്പോ വീണേനെ. തിരിഞ്ഞു നോക്കാൻ സമയം കിട്ടുമ്പോഴേക്ക് അനുഷേച്ചി വാതിലും പൂട്ടി ലോക്കിട്ടു. കോൺസെൻട്രേഷൻ ക്യാമ്പിൽ പെട്ടപോലെയായി. ഹിറ്റ്ലറതാ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന.

കനപ്പിച്ച നോട്ടം ഒട്ടുമെങ്ങു വിടാതെ ചേച്ചി എന്നെ വീണ്ടും നോക്കിയപ്പോ . അമ്മയുമായി ഇപ്പോ നടന്നതും രാത്രി നടക്കാൻ പോവുന്നതും അങ്ങു വിളമ്പേണ്ടി വരുമെന്ന പേടിയിത്തിരി എനിക്ക്‌ പൊന്തി .അതോണ്ട് ഞാൻ ബെഡിലേക്കിരുന്ന് അനുഷേച്ചിയെ കള്ള കണ്ണോടെ നോക്കി.

രക്ഷിക്കാൻ ഏട്ടത്തി പോലുമില്ലലോ. ചേച്ചിയുടെ റൂമിലായിരിക്കും