Chapter Title : തമ്പുരാട്ടി 9 [രാമന്‍]

ചോദിക്കാൻ വയ്യല്ലോ!

“അയ്യേ!! വീണ്ടും കരയാ..ശെരി ചേച്ചിക്ക് തോന്നിപ്പോയി...എന്നിട്ട്...” കണ്ണുനല്ലപോലെയൊപ്പി കൊടുത്ത് ആ തലയിലൂടെയും മുടിയിലൂടെയും വിരലുകൾ ഞാൻ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്ന പോലെ ഇട്ടുഴിഞ്ഞു ചോദിച്ചു .

“മോനൂസിന് ഞാൻ എല്ലാം തരലില്ലേ....” പരിഭവകെട്ടും കുഞ്ഞി കരച്ചിലും ചേച്ചിയങ്ങു വിടുന്നില്ല.

“എല്ലാം ചേച്ചി തരലുണ്ടല്ലോ ...”

“ചോദിക്കുമ്പോ ചോദിക്കുമ്പോ എപ്പോഴും ഉമ്മതരലില്ലേ...?..”

“അതൂണ്ട്.....”

“കൊതിയാവുന്നുന്ന് പറയുമ്പോ അമ്മിഞ്ഞ ഞാൻ എത്ര തന്ന്..പിടിക്കാനും, പാലുകുടിക്കാനും ,മോനൂസിന് ഇഷ്ടം പോലെ നുള്ളി വലിക്കാനും ...” കരഞ്ഞു ചുവന്ന മൂക്കിലൂടെ സങ്കട ശ്വാസം നീട്ടി വലിച്ചു ചേച്ചി ചോദിച്ചു.

“എല്ലാമെന്റെ അനുഷേച്ചി ചെയ്യലുണ്ട്....അല്ലാതെ എനിക്കാരാ ഇങ്ങനെയല്ലാം ചെയ്ത് തരാ?...” സങ്കടപരിഭവം എന്റെ നല്ല കൊഞ്ചിയുത്തരം കേട്ട് ഇത്തിരിയൊന്നു തണുത്തു.

“ഞാനെന്നെ തന്നെ തന്നില്ലെ..സ്വന്തം ചേച്ചിയെ നീ കളിച്ചില്ലേ.വാവേടെ വന്ന പാല് വരെ ഞാൻ ...” അത് പറഞ്ഞു മുഖം താഴ്ത്തിയ ചേച്ചിയുടെ കവിളിലും കഴുത്തിലും ഒരിത്തിരി നാണം, പരിഭവം മാറി കടന്നു വന്നു. എന്റെ കുണ്ണ പാല് രാത്രിയിൽ നുണഞ്ഞിറക്കി കുടിച്ച പെണ്ണിന് ഇപ്പോഴാണോ നാണം.

“എന്നിട്ടും മോനൂസെന്നോട് എന്തൊക്കെയോ ഒളിക്കുന്ന പോലെ പെട്ടന്ന് തോന്നി..നീയെന്നെ വിട്ട് പോയാലോന്ന് പേടിയായി..അതാ ഞാൻ....” മുഖം പൊക്കി അനുഷേച്ചി ,കരഞ്ഞു കഴിഞ്ഞ വാടിയ മുഖം കാണിച്ചു പറഞ്ഞു. ഒഴുകി ഒലിച്ച കണ്ണുനീരിന്റെ നനവ്  കവിളിലുള്ളത് ആകെ മൊത്തം കൈ കൊണ്ട് ചേച്ചി അമർത്തി തുടച്ചു. പൊന്നോമനയുടെ മനസ്സ് നേരത്തേ മനസ്സിലായോണ്ട്. സോപ്പിടാൻ, ആ മറഞ്ഞു പോയ കള്ള കുറുമ്പ് മുഖം തിരിച്ചു കൊണ്ട് വരാൻ ഞാൻ ചേച്ചിയുടെ തുടുത്ത കവിളിലേക്ക് മുഖം നീട്ടി.

“സാരല്ലട്ടോ..അതൊക്കെ വെറുതെ