Chapter Title : തമ്പുരാട്ടി 9 [രാമന്‍]

ശബ്‌ദം കേട്ടു. ഞാൻ അമ്മയുടെ മുഖം കാണാതെ നിൽക്കാൻ വേണ്ടി ബെഡിൽ അമർത്തി വെച്ചതാണ്.

“ആദീ....” നീട്ടിയ ശാസനയുള്ള വിളി. ഇതൊന്നും അങ്ങനെയങ്ങു ആ മനസ്സിൽ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നല്ലല്ലോ. എനിക്ക്‌ ചിരി വന്നു.

“ഞാനമ്മയോട് പറഞ്ഞതല്ലേ എന്നെ പറ്റിക്കല്ലേന്ന്..കേട്ടില്ലല്ലോ! എനിക്കുമ്മ കിട്ടാതെ ഞാൻ പോവൂല്ല! അത് വരെ ഞാൻ ഇവിടെ കിടക്കും. ..” പുറകിലുള്ള തമ്പുരാട്ടിയോട് ഞാൻ വാശി കാട്ടി.

“ആദി തമാശ കളിക്കല്ലേ...എന്നെ വെറുതെ നീ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കരുത് ട്ടോ...” ദേഷ്യത്തിലേക്ക് കേറി വരുന്ന ശബ്‌ദം. അമ്മയതും പറഞ്ഞു കട്ടിലിന് തൊട്ട് അരികെ വരെ വന്നെന്ന് തോന്നുന്നു. ഞാൻ കിടന്നത് വലിയ കട്ടിലിന്റെ ഒത്ത നടുക്കാണ്! എന്നെ പിടിച്ചു മാറ്റണേൽ,അമ്മ കൊഴുത്ത ശരീരം വളച്ചു കുനിയേണ്ടി വരും.അതിനാ തങ്കക്കുടം നിൽക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.

“പിടിക്കട്ടെ ദേഷ്യം നല്ലോണം പിടിക്കട്ടെ...എന്നിട്ടാ തോക്കൊണ്ട് എന്റെ പുറത്ത് വെടി വെക്ക്. .ഇല്ലേൽ ചന്തിക്ക് വെക്ക്..എനിക്കൂണ്ട് വാശി. ഞാനെത്ര കൊതിച്ചാ അമ്മയുടെ അടുത്ത് വന്നേ .എന്നിട്ടെന്നെ പറ്റിച്ചില്ലേ..എത്ര വെഷമായിന്നറിയോ....“ നേരത്തെ അമ്മ എന്റെ നെഞ്ചിൽ കാട്ടി കൂട്ടിയ പേടിയും വെഷമവും വാശിയും എല്ലാം ഞാൻ പുറത്തേക്കിട്ടു. ഇനിയമ്മ ഇത്തിരിയൊന്നു വിയർക്കട്ടെ. എന്നെയിവിടുന്നു പറഞ്ഞയാക്കാൻ ഉമ്മയല്ലാതെ വേറെന്താ അമ്മക്ക് വഴി. സ്വന്തം മകന്റെ കൂടെ ഈ രാത്രി കിടക്ക പങ്കിടണം എന്നാലോചിക്കുമ്പോ ഉമ്മയൊക്കെ താനേ വന്നോളും!

അമ്മയെന്തേലും പറയുമെന്നും ചെയ്യുമെന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചു തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കാതെ അവിടെ ഞാൻ കിടന്നു. അമ്മയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. എങ്ങനെന്നെ തുരത്തുമെന്ന് തല പുകച്ചാലോചിക്കവും! 

എനിക്കെന്തായാലും സുഖായി. അമ്മയുടെ റൂമിൽ അമ്മയുടെ കൈ അകലത്തിൽ. എന്റെ  സ്വപ്ന കട്ടിലിൽ സുഖിച്ചു കിടക്കാലോ!