Chapter Title : തമ്പുരാട്ടി [വിത്തുകാള]

എനിക്ക് ദേവേട്ടന്നെ ഇഷ്ടാ അതെന്റെ സ്വന്തം തീരുമാനമാണ്, ദേവേട്ടനെന്നെ ഇഷ്ടല്ലാനെച്ചാൽ പറണേത്താളു ഞാനിനി ശല്യാവില്ല”

“അയ്യോ എന്താ തമ്പുരാട്ടീ ഈ പറയണെ, തമ്പുരാട്ടിക്കറിയാലോ എന്റെ സ്ഥിതിഗതികൾ?

“അതൊന്നും എന്റെ ഉള്ളിൽ ദേവേട്ടനുള്ള സ്ഥാനത്തിനെ മാറ്റിയിട്ടില്ല, ഒന്ന് കൺ നിറയെ കാണാനും, മനസ്സ തുറന്ന് മിണ്ടാനും എത്ര കൊതിച്ചിട്ടാണെന്നോ ദേവേട്ടനോടിവിടെ വരാൻ പറഞ്ഞത്?

തമ്പുരാട്ടിയിടെ ആ വാക്കുകളിൽ നിഷ്കളങ്കമാണെന്ന് തോന്നി, ഞാൻ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ഉരുളി പാലമരത്തിനു ചുറ്റും കെട്ടിയ ചെറു മതിലിൽമേൽ വെച്ചു, തമ്പുരാട്ടിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും നിലവിളക്കും വാങ്ങി മതിലിവെച്ച് പുറം കൈ കൊണ്ട് തമ്പുരാട്ടിയുടെ കവിളിൽ തലോടി, തമ്പുരാട്ടി ആകെയൊന്നു കോരിത്തരിച്ചു. തമ്പുരാട്ടിയെ പിടിച്ച് മാറോടണച്ചു. ചന്ദന തൈലത്തിന്റേയും മുടിയിൽ തേച്ച കാച്ചിയ എണ്ണയുടേയും വിയർപ്പിന്റേയും കൂടിയുള്ള മിശ്രിത ഗന്ധം, ആ മാദക ഗന്ധം സിരകളിൽ പടർന്നുകയറി. “തമ്പുരാട്ടി” ‘ എന്നെ ദേവേട്ടൻ തമ്പുരാട്ടീന്നു വിളീക്കേണ്ട. ആതിരേന്നു വിളിച്ചാൽ മതി” തമ്പുരാട്ടി എന്നെ കെട്ടിപ്പുണർന്ന് മാറത്ത് മുഖം ചായിച്ചു. തമ്പുരാട്ടി അടിമുതൽ മുടി വരെ വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തമ്പുരാട്ടിയുടെ കണ്ണുകൾ എന്നോടെന്തോ ചോദിക്കുന്ന പോലെ എനിക്കു തോന്നി തമ്പുരാട്ടിയുടെ കണ്ണുകളിൽ കാമജലം നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി, താടി കൈകൊണ്ട് പിടിച്ച് സായം സന്ധ്യയുടെ ചാലിപ്പുള്ള തുടുത്ത കവിളുകളിൽ ചുംബനവർഷങ്ങൾ ചൊരിഞ്ഞു. മലർന്ന തേന്നൊഴുകുന്ന ചെറിപ്പഴം പോലുള്ള ചുവന്ന ചുണ്ടുകളിൽ എന്റെ ചുണ്ടുകളമർന്നു. അവളുടെ വീർത്തു കൂർത്തമുലകൽ ഒരങ്കത്തിനെന്നോണം എന്റെ നെഞ്ചിൽ കുത്തിക്കുത്തി നിന്നു. എന്റെ കൈകൾ തമ്പുരാട്ടിയുടെ പുറം മേനിയിൽ തലോടി. കൃശമായ അരക്കെട്ടിൽ എന്റെ കൈകളമർന്നു. തമ്പുരാട്ടിയുടെ ശ്വാസത്തിനു വേഗത കൂടുന്നതു ഞാനറിഞ്ഞു. കാൽ വിരലുകളിൽ കൂത്തിപ്പൊങ്ങി