Chapter Title : തനിയാവർത്തനം [കൊമ്പൻ]

ചിരിച്ചു.

തത്കാലം നീ നിന്റെ പപ്പയുടെ കൂടെ വന്നാ മതി കേട്ടോ!! പല്ലവി  കയർത്തു.

പല്ലവി എന്റെ തോളിൽ കയ്യിട്ടുകൊണ്ട് നടന്നു. ഞാനും അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ ഓറഞ്ചിന്റെ മണമുള്ള വിയർപ്പ് തുള്ളി മൂക്കിലേക്ക് വലിച്ചു നടന്നു. അവളുടെ വിടർന്ന കണ്ണുകളും കരിമഷി ഒരല്പം പടർന്നിരിക്കിന്നു, ചുണ്ടുകളുടെ മേലെ പൊടിമീശയിലും മഞ്ഞു തുള്ളിപോലെ വിയർപ്പ്.

ബൈക്കിൽ കയറുമ്പോ ഞാൻ ആദ്യമൊക്കെ ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു എടീ വിയർത്തിരികുവല്ലേ ഒട്ടിയിരിക്കണ്ട എന്ന്! പക്ഷെ അവളുണ്ടോ കേൾക്കുന്നു!! അവളുടെ പുന്നാര മുയൽകുട്ടികളെ എന്റെ മുതുകിൽ ചേർത്തുരുമ്മിയെ അവളിരിക്കൂ…

ഞാൻ ആദ്യമതത്ര കാര്യമാക്കിയില്ല, പിന്നെ പിന്നെ ഞാനുമത് നിശബ്ദമായി ആസ്വദിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഡാ പൊറിഞ്ചു….

പൊറിഞ്ചു ന്ന് വിളിക്കണ്ടന്ന് ആയിരം വട്ടം പറഞ്ഞിട്ടില്ലേഡി പല്ലി.

നീയെന്ന രണ്ടാം ക്‌ളാസ് മുതൽ വിളിക്കാൻ തുടങ്ങീതല്ലേ പല്ലീന്നു.

ഞാൻ ഇപ്പൊ വിളിക്കാറുണ്ടോ നിന്നെ അങ്ങനെ ? …ഇല്ലാലോ?!!

അത് പറഞ്ഞിട്ടൊന്നും കാര്യമില്ല പൊറിഞ്ചു. നീയെന്നെ 8 കൊല്ലം പല്ലീന്നു വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഞാനുമതുപോലെ 8 കൊല്ലം വിളിക്കട്ടെ ! പിന്നെ മാർത്തയും കൂട്ടരും  ഞാനിതു പറഞ്ഞാൽ ഉണ്ടല്ലോ, അവരും എന്റെ സുന്ദരകുട്ടനെ അങ്ങനെ വിളിച്ച് തുടങ്ങും.

അയ്യോ വേണ്ടെന്റെ പൊന്നെ….

ഞാൻ പിന്നെ മിണ്ടാതെ വണ്ടിയോടിച്ചു. അവൾ അവളുടെ മുലകളെ എന്റെ നെഞ്ചിൽ ഇങ്ങനെ അമർത്തി പിടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കയാണ് …

പഞ്ഞിമുലകൾ എന്റെ ഡ്രൈവിംഗ് തെറ്റിക്കുന്നു. ഇവൾ പതിവിലും കൂടുതൽ ഇന്ന് അമർത്തുന്നുണ്ട്, എന്താണാവോ ഇവക്കടെ മനസിൽ.

ബൈക്ക് വീടിന്റെ കോമ്പൗണ്ടിലേക്ക് കയറി. പല്ലവി വേഗം ഇറങ്ങിയോടി. ഞാൻ അപ്പുറത്തെ സോനത്തെ കണ്ടപ്പോൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ചെടി