തങ്കച്ചന്‍റെ പ്രതികാരം

Thankachante Prathikaaram | Author :Smitha

ഉറക്കമെഴുന്നേറ്റ് നോക്കുമ്പോള്‍ മേരിക്കുട്ടി തങ്കച്ചനെ കണ്ടില്ല. ഇന്നെന്താ ഇത്ര പെട്ടന്ന് എഴുന്നേറ്റ് പുറത്തേക്ക് പോയത്? സാധാരണ അത് പതിവുള്ളതല്ല. അതുകൊണ്ട് അവള്‍ക്ക് സംശയമായി.

സമയം ആറുമണിയായി എന്ന് ഭിത്തില്‍ ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോള്‍ അവള്‍ കണ്ടു. മകന്‍ ലിജോ ഓടാന്‍ പോയിക്കാണും. ലിന്‍സി ഇപ്പോഴും പുതപ്പിനടിയില്‍ ആയിരിക്കും. അമ്മ ലീലാമ്മ ബൈബിള്‍ വായിക്കുകയോ പ്രാര്‍ഥിക്കയോ ആയിരിക്കാം ഇപ്പോള്‍.

പക്ഷെ തങ്കച്ചന്‍ എവിടെപ്പോയി?

സംശയിച്ചു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ കതക് തുറന്ന് തങ്കച്ചന്‍ അകത്തേക്ക് വന്നു.

"ഇതെവിടെപോയതാ?"

ഹാങ്ങറില്‍ കിടന്ന ടവ്വലെടുത്ത് അയാള്‍ കൈകള്‍ തുടച്ചപ്പോള്‍ അവള്തിരക്കി.

"വയറിന് അത്ര സുഖം തോന്നിയില്ല. അതുകൊണ്ട് ..."

"അയ്യോ എന്ത് പറ്റി?"

അവള്‍ പരിഭ്രമത്തോടെ തിരക്കി.

"നീ ഇങ്ങനെ ഒച്ചയെടുക്കാന്‍ മാത്രം ഒന്നുമില്ലെടീ. ടോയിലറ്റില്‍ പോയപ്പോള്‍ ഓക്കേ ആയി,"

"ഇന്നലെ കഴിച്ചേന്‍റെ വല്ല കൊഴപ്പോം ആണോ ഈശോയെ!"

അവള്‍ സമാധാനിക്കാനുള്ള പുറപ്പാടിലല്ല.

"ഒന്നും ഇല്ല പെണ്ണേ! നിന്‍റെ ഒരു കാര്യം!ഇച്ചിരെ എന്തേലും കേട്ടാ ഒടനെ തുടങ്ങും!"

അയാള്‍ അവളുടെ അടുത്ത് കിടന്നു.

"കെടക്കെടീ!"

അയാളവളെ പിടിച്ചു വലിച്ചു.

"അയ്യോ ഞാന്‍ പോട്ടെ! അടുക്കളേല്‍!"

"പിന്നെ അടുക്കള! എപ്പം എന്നാ അടുക്കളയാ? എനിക്ക് എന്നും തരാനുള്ളത്‌ അങ്ങ് തന്നിട്ട് പോയാമതി!"

മേരിക്കുട്ടിയ്ക്ക് ഇപ്പോള്‍ നാല്പത്തി അഞ്ചു വയസ്സ് പ്രായമുണ്ട്. മൂത്തമകള്‍ ലിന്‍സി മൂന്നാം വര്‍ഷ ഡിഗ്രി വിദ്യാര്‍ഥിനിയാണ്. മകന്‍ ആദ്യ വര്‍ഷവും. എങ്കിലും പരസ്പ്പരം പ്രണയിക്കുന്ന കാര്യത്തില്‍ തങ്കച്ചനും മേരിക്കുട്ടിയും ഒരിക്കലും മുടക്കംവരുത്താറില്ല. അതിന് രാവിലെയെന്നോ രാത്രിയെന്നോ വ്യതാസമൊന്നുമില്ല. സമയവും സന്ദര്‍ഭവും ഒത്തുവരുന്ന എതവസരവും അവര്‍ക്ക് പ്രയോജനപ്പെടുത്താനുള്ളതാണ്.

"എഴുന്നേറ്റപ്പം ഞാന്‍ അതാ ഓര്‍ത്തെ"

അയാളുടെ പിടിയില്‍ സുഖമറിഞ്ഞ് അയാളോട് ചേര്‍ന്നമര്‍ന്നു നിന്ന് അവള്‍ പറഞ്ഞു.

"കിട്ടാതെ വന്നപ്പം നിനക്ക് വിഷമമായി അല്ലേ?"

നൈറ്റിക്ക് പുറത്ത് കൂടി അവളുടെ തെറിച്ചു ന്നില്‍ക്കുന്ന മുലകളില്‍ പിടിച്ചുകൊണ്ട് അയാള്‍ ചോദിച്ചു.

"പിന്നെ വിഷമമാകാതെ ഇരിക്കുമോ?"

കയ്യെത്തിച്ച് മുണ്ടിനു മുകളിലൂടെ അയാളുടെ കുണ്ണയില്‍ ഞെക്കിക്കൊണ്ട് അവള്‍ പറഞ്ഞു.

"എന്നും രാവിലെ കിട്ടുന്നതല്ലേ!"

അയാള്‍ ചിരിച്ചു.

എന്നിട്ട് അവളെ അമര്‍ത്തി ചുംബിച്ചു.

തങ്കച്ചന്‍ കുവൈറ്റിലായിരുന്നു. നീണ്ട പതിനഞ്ചു വര്‍ഷത്തെ പ്രവാസ ജീവിതം എന്നെന്നേക്കുമായി അവസാനിപ്പിച്ചിട്ട് വന്നിരിക്കുകയാണ് അയാള്‍.

വര്‍ഷത്തില്‍ ഒരുതവണ മാത്രമേ അയാള്‍ വന്നിരുന്നുള്ളൂ. അതുകൊണ്ട്തന്നെ മക്കളെ വളര്‍ത്തലും അവരുടെ വിദ്യാഭ്യാസവുമൊക്കെ നിര്‍വ്വഹിച്ചത് മേരിക്കുട്ടി തനിച്ചായിരുന്നു. രണ്ടുപേരുടെയും ബന്ധുക്കള്‍ എന്തിനും ഏതിനും സഹായത്തിനായി ഉണ്ടായിരുന്നെകിലും.

"ഒരുപാട് സമയമില്ല,"