Chapter Title : തപോവനം 2 [Jeevan Jeevitham]

ഇപ്പോൾ അല്ലെ അറിഞ്ഞേ.. എടാ അമലേ നിനക്ക് നിന്റെ അമ്മയോട് ഒന്നും ചോദിക്കാനില്ലേ

അമൽ -ഉണ്ടെടാ,... നിങ്ങളെ അമ്മേ എന്നു ഇനി ഞാൻ എങ്ങനെ വിളിക്കും.. എല്ലാം തീർന്നു... എല്ലാം ഞങ്ങള് കാണുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്തു.. നിങ്ങക് രണ്ടു പേരും കഴപ്പ് മൂത്തു ഈ മയിരൻ മാരുടെ കൂടെ അർമാദിച്ചപ്പോ.. ഞങ്ങൾ ഒന്ന് കണ്ണടച്ചു.. നിങ്ങളുടെ സുഖവും സന്തോഷം അതൊക്കെ അങ്ങനെ എങ്കിൽ അങ്ങനെ... പക്ഷെ നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ ഒഴിവാക്കി ഈ തെണ്ടിയുടെ കൂടെ പോകാൻ നോക്കി അല്ലെ

ദേവിക -പോന്നു മോനെ ഞങ്ങൾക്ക് തെറ്റ് പറ്റി... പൊറുക്കെടാ...

ഞാൻ -ഒരിക്കൽ പറ്റിയത് നിങ്ങൾ പിന്നെയും ആവർത്തിച്ചു...

പിന്നെ ഈ കിളവൻ അയാൾ സ്വാമി ഒന്നുമല്ല... ഭക്തിയുടെ മറവിൽ പല കൊള്ളരുതായ്കൾ ഉള്ള ഒരു മലവാണ തായോളി ആണ്.. അറിയാമോ.. അമലേ വോയിസ്‌ ഓൺ ആകെടാ.. രണ്ടു കഴപ്പികളും കേൾക്കട്ടെ ഈ കള്ളന്റെ ഉള്ളിലിരുപ്പ്

അമൽ ഫോൺ ഓണാക്കിയതും ധർമന്റെയും സ്വാമിയുടെയും പ്ലാനുകൾ കേട്ട അമ്മമാർ പൊട്ടി കരയാൻ തുടങ്ങി...

ദേവിക :പൊന്നു മക്കളെ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണേ... ചെയ്ത തെറ്റിന് മാപ്പ്

അമൽ :മാപ്പൊന്നും വേണ്ട... പക്ഷെ നിങ്ങൾ രണ്ടും ഞങ്ങളിൽ നിന്നും അകന്നു പോയി... അതിനു പകരം എന്തു തരും

ഞാൻ :അമ്മയോട് അവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ...

അമ്മ :കരഞ്ഞുകൊണ്ട്... മോനെ... ക്ഷമിക്കെടാ... പറ്റിപ്പോയി...എന്തു പ്രായശ്ചിത്തം വേണമെങ്കിലും ഞങ്ങൾ ചെയ്യാം...

എന്താ ചെയ്യുക ഈ ചെറ്റത്തരത്തിനു.. നിങ്ങൾ...

എടാ അമലേ.... എന്താ വേണ്ടത്.... അമൽ -സനു... ഇവരെ ഇനി എങ്ങനെ ഇനി നമ്മുക്ക് പഴയപോലെ കാണാൻ പറ്റും.... പറ്റില്ലല്ലേ

സനു-അതെ അതെ ഇനി എന്താ വേണ്ടത് എന്ന് ഞങ്ങൾ തീരുമാനിക്കും... നിങ്ങൾക്ക് അതു സ്വീകാര്യമാണോ...

പറയു മക്കളെ ഞങ്ങൾ എന്താ ചെയ്യേണ്ടേ....

ഞാൻ -വേറെ ഒന്നും വേണ്ട.... എന്താണോ നിങ്ങൾ ഈ കള്ളന്മാർക്ക് ചെയ്ത് കൊടുത്തത്.... അതുപോലെ... ഞങ്ങളെയും സന്തോഷിപ്പിക്കണം...

അമ്മ -മോനെ... നീ എന്താ പറയുന്നത്.. ഞാൻ നിന്റെ അമ്മ ആണെടാ അതു മറക്കരുത്...

ഞാൻ :ഓഹോ അതാണോ പ്രശ്നം... കണ്ട കള്ളന്മാർക്ക് ആകാം അല്ലെ...