Chapter Title : തറവാട്ടു പെണ്ണുങ്ങളും വിത്തുകാളയും [ചേച്ചിമാരുടെ നന്ദുട്ടൻ]

എല്ലാം ഫർഹാൻ പെണ്ണിന്റെ കടി മാറ്റി കൊടുത്തു കൊണ്ടിരുന്നു....

തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്കു കാറിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ സിതാര ചിന്തകളിൽ മുഴുകി. സ്വാമി പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ.. പഴയ ആചാരം.. കേട്ടപ്പോൾ കൗതുകം തോന്നി എങ്കിലും.. വഞ്ചന അല്ലെ അത്.. ആരവ് സെക്സിന്റെ കാര്യത്തിൽ മോശം ആയിരിക്കാം...തന്നെ അമ്മ ആക്കാൻ കഴിയില്ലായിരിക്കാം.. എന്നാലും. ഈ കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടിയ ആളല്ലേ...

താലിയിൽ അവൾ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു..

ഒരുപക്ഷെ താലി കെട്ടിയ ആൾ തന്നെ കൈ പിടിച്ചു ഒരു നല്ല പുരുഷന്റെ അടുത്തേക്ക് പറഞ്ഞയച്ചാൽ... അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ അതിൽ വഞ്ചന ഇല്ല.. കുഞ്ഞു ഉണ്ടായാൽ അവൻ അച്ഛാ എന്ന് വിളിക്കുന്നത് ആരവിനെ ആവില്ലേ.. അപ്പൊ അതിൽ എന്ത് തെറ്റ്... അതൊരു വലിയ തെറ്റ് ആവുന്നില്ലലോ...

"ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ അങ്ങേർക്ക് വലിയ ജ്ഞാനം ഉള്ളത് ആണെന്ന്.. ആരവിനെ നോക്കി കാര്യങ്ങൾ ഒകെ അദ്ദേഹം എല്ലാം അറിയുന്ന പോലെ സംസാരിച്ചില്ലേ...

ഞാൻ കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ തീരുമാനിച്ചിട്ടുണ്ട്.."

രാധിക പറഞ്ഞു..

"അമ്മ എന്ത് തീരുമാനിച്ചെന്നാ.. അയാൾ പറഞ്ഞ ആചാരം തിരികെ കൊണ്ടു വരുന്നതോ.. പഴയ ആൾക്കാർ അങ്ങനെ ചെയ്തു എന്ന് വെച്ചു.. കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഇല്ലാത്തത് ഞങ്ങൾക്ക് അല്ലെ.. ഞങ്ങൾ സഹിച്ചു..."

അടക്കി പിടിച്ചു വെച്ച വികാരം ആരവ് ഒഴുക്കി വിട്ടു.. ആദ്യം ആയി ആണു അമ്മയോട് അവൻ അങ്ങനെ തട്ടി കേറുന്നത്...

"അത് നീ മാത്രം തീരുമാനിച്ചാൽ മതിയോ ആരവ്.. നിനക്ക് കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഇല്ലെങ്കിൽ വഴിയാധാരം ആകുന്നത് ഈ തറവാട് ആണു... കാരണവന്മാരുടെ ശാപം തലയ്ക്കു മോളിലാ.. അച്ഛൻ അടക്കം ചെറിയ പ്രായത്തിലാ.. പോയത്.."

ആരവിനെ നോക്കി