Chapter Title : തറവാട്ടിലെ നിധി 11 [അണലി]

കൊണ്ട് കടിച്ച് അടുപ്പിച്ചു... ഞാൻ അടുത്ത കാലിലും അതുപോലെ തന്നെ ഇട്ടു കൊടുത്തു... അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി ഇരുന്ന ഉഷാമ്മയുടെ തുടയിൽ ഞാനൊന്നു ഇക്കളി കൂട്ടിയപ്പോൾ ഉഷാമ്മ ഇളകിയാ കൊലുസ്സിൽ നിന്നും മണി നാദം കേൾപ്പിച്ചു....
അന്ന് ഉച്ച തിരിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന് അടുത്തുള്ള ഒരു കടയിൽ നിന്നും ചപ്പാത്തി കഴിച്ചു ഞങ്ങൾ ട്രെയിൻ നോക്കി പ്ലാറ്റ്ഫോമിൽ ഇരിപ്പായി... കുറച്ചു വൈകിയാണ് ട്രൈൻ വന്നത്.. ഇരിക്കാൻ സ്ഥലം പെട്ടന്നു തന്നെ കിട്ടിയത് ഒരു ആശ്വാസമായി... ഞങ്ങൾ വിചാരിച്ച തിരക്ക് ഈ ട്രെയിനിൽ ഇല്ലായിരുന്നു...

“നമ്മൾ വന്ന കാര്യം മാത്രം നടന്നില്ല അല്ലേ...”

ട്രെയിനിന്റെ ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്ന ഉഷാമ്മ അടുത്തിരുന്ന ഞാൻ അവരെ നോക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ചോദിച്ചു...

“ഉഷാമ്മക്ക് വിഷമം ഉണ്ടോ...”

“നിന്റെ അച്ഛനെ കണ്ട് പിടിക്കാൻ പറ്റിയില്ലല്ലോ എന്നോർത്ത് എനിക്കെന്താ വിഷമം വരാത്തത് എന്നോർത്തുള്ള വിഷമമാ എനിക്ക്...”

“ഉഷാമ്മയെ ഇട്ടിട്ട് കാശിക്കു പോയതു കൊണ്ടാവും...”

“അറിയില്ലാ ശ്രീ... വിധിയുടെ ഒരു തമാശയായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ കല്യാണവും ദാമ്പത്യജീവിതവുമെല്ലാം...”

“അതെന്താ...”

“നിന്റെ അച്ഛൻ ഒരിക്കലുമെന്നെ യഥാർത്ഥമായി സ്നേഹിച്ചിട്ടില്ല ശ്രീ... ആദ്യമൊക്കെ ഞാനെന്നും ഈശ്വരനോട്‌ പ്രാർത്ഥിക്കുമായിരുന്നു നിന്റെ അച്ഛൻ നിന്റെ അമ്മയെ മറക്കണമെന്ന്... നിന്നെ... എന്റെ ശ്രീയെ മറക്കണമെന്ന്... എന്നെ ആത്മാർത്ഥമായ സ്നേഹിക്കണമെന്ന്... പിന്നെ പതിയെ ഞാനുമാ ജീവിതവുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടു...“

”അച്ഛന് എന്റെ അമ്മയെയും അതിന് ഇഷ്ടമില്ലായിരുന്നെല്ലോ...“

”നിന്റെ തോനലു മാത്രമാണ് ശ്രീ അത്... നിന്റെ അച്ഛന് മാറ്റാരിലും ഇഷ്ടം നിന്റമ്മയെ ആയിരുന്നു... നിന്റെ അച്ഛമ്മയെ എതിർത്തു സംസാരിക്കാനുള്ള ധൈര്യമില്ലാത്തതു കൊണ്ട് മാത്രമാണ് അയാളത്തു പുറത്തു കാണിക്കാത്തത്...“

”എനിക്കു വിശ്വാസം