Chapter Title : തറവാട്ടിലെ നിധി 4 [അണലി]

നിന്റെ അമ്മയുമിവിടെ നിന്നുമൊരു വലിയ വഴക്കിനെ തുടർന്നു ഇറങ്ങി പോയപ്പോൾ അന്നെനിക്ക് തടയാൻ പറ്റിയില്ല... ഇപ്പോൾ നീ അതു തന്നെ ആവർത്തിച്ചു അച്ഛനെ പരാജയപെടുത്തല്ലേ...”

അച്ഛൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ഒന്നു ഞെട്ടി... അമ്മ ഇറങ്ങി പോയപ്പോൾ അച്ഛൻ തടയാൻ ശ്രെമിച്ചുവോ... അച്ഛനു അമ്മയോടു ഇഷ്ടമുണ്ടായിരുന്നോ...

“എനിക്കു ഈ കല്യാണം കഴിക്കാൻ പറ്റില്ല... ആരു പറഞ്ഞാലും....”

ഞാൻ കർശനമായി പറഞ്ഞപ്പോൾ അച്ഛന്റെ മുഖത്തുമൊരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു...

“നിനക്കു ഇഷ്ടമില്ലാത്ത ഒരു കല്യാണവും നീ കഴിക്കേണ്ട... ഇന്നു പറഞ്ഞതു പോലെ തന്നെ പോയി പണി നോക്കാൻ പറഞ്ഞാൽ മതി... ഇതു നിന്റെ വീടാ.. എന്റെ കാലശേഷം ഇതെല്ലാം നിന്റെ പേരിലാ ഞാൻ എഴുതി വെച്ചിരിക്കുന്നത്... വടക്കേ തൊടിയിൽ കുറച്ചു സ്ഥലം മാത്രം ഉഷയുടെ പേരിലും... അവൾക്കും മാന്യമായി ജീവിക്കേണ്ടേ, ഞാൻ ഇല്ലാതെ ആയാൽ...”

“ഇപ്പോൾ എന്തിനാ അങ്ങനെയൊക്കെ പറയുന്നത് അച്ഛൻ... എനിക്കു ഒന്നും വേണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചല്ല ഇവിടെ വന്നതു...”

“അതെനിക്കു അറിയാം മോനെ... ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഇവിടെ മറ്റാരിലുമതികം അധികാരം മോന് ഉണ്ടെന്നാണ്... അതുകൊണ്ടു ആരെന്തു പറഞ്ഞാലും മോനിവിടെ തന്നെ നിൽക്കണം...”

അതിനു തലയാട്ടുമ്പോൾ എനിക്കു അച്ഛനോടുള്ള സഹാനുഭൂതിയേകാൾ വീണ്ടും കുറച്ചു നാളെങ്കിലും മീരയെ കാണാൻ പറ്റുമെല്ലോയെന്ന വിചാരമായിരുന്നു.

““നാരായണ.... നാരായണ...”“

എന്റെ മുറിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി പോകുമ്പോൾ അച്ഛൻ മന്ത്രിച്ചു... കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ ഞാൻ വല്യമ്മയുടെയും, ചിറ്റയുടെയും മുഖത്തു നോക്കിയില്ല... കഴിവതും അവരുടെ കൺവെട്ടത്തു നിന്നും ഒളിച്ചു നടന്നു.. മുറിയിലെ ജനാലയിലൂടെ ഇടക്കു പത്തായപുരയിൽ പോവുന്ന മീനാക്ഷിയെയും, മുത്തതു കൂടെ ഓടി കളിക്കുന്ന അമ്മു മോളെയും, ഒരോ പണിക്കു നടക്കുന്ന ജോലിക്കാരെയുമെല്ലാം കണ്ടെങ്കിലും മീര മാത്രമെന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും മറഞ്ഞിരുന്നു... ഊട്ടുപുരയിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ പോകുമ്പോൾ മാത്രം കിട്ടുന്ന മീരാ ദർശനമായിരുന്നു എകെ ആശ്വാസം..

അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം രാവിലെ ജനാലയിലൂടെ യാദൃച്ഛികമായി പത്തായ പുരയുടെ മുന്നിലെ കാടും പടലയും ഒരു അരുവാ കത്തികൊണ്ടു വീശി കളയുന്ന മീരയിൽ ദൃശ്ട്ടി പതിഞ്ഞു.. മഞ്ഞകലർന്ന വെള്ളനിറത്തിലുള്ളൊരു ബ്ലൗസ്സും, മഞ്ഞ പാവാടയും അതിനു മുകളിലായി കറുത്ത ഹാൽഫ്‌ സാരിയുമായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം...  സാരിയുടെ