Chapter Title : തറവാട്ടിലെ നിധി 6 [അണലി]

തന്നെ എല്ലാവരുമുണ്ടായിരുന്നു.. എല്ലാവരുടെയും മുഖം തേനീച്ച കുത്തിയത് പോലിരുപ്പുണ്ടായിരുന്നു...

“കണിയാര് വന്നായിരുന്നു...”

എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ വല്യമ്മ പറഞ്ഞു... അന്നത്തെ അടി കഴിഞ്ഞു ഇതു ആദ്യമായിയാണ് വല്യമ്മ എന്നോട് മിണ്ടിയത്..

“എന്നിട്ടു...”

“എന്തൊക്കെയോ ശല്യങ്ങൾ തറവാട്ടിൽ ഉണ്ടെന്നാ പുള്ളി നോക്കി പറഞ്ഞത്...”

അത് പറഞ്ഞത് ഉഷാമ്മ ആയിരുന്നു... മീനാക്ഷിയെ മാത്രമവിടെ കണ്ടില്ല, ഇന്നലത്തെ കാര്യങ്ങളവളെ നല്ലതുപോലെ തളർത്തി കാണുമെന്നു ഞാൻ ഊഹിച്ചു... എന്തൊരു അവസ്ഥയാണ് ആ കുട്ടിയുടെ.. അവളെയും സുധിയെയും ഒന്നിപ്പിക്കാൻ എന്തേലും വഴി ഉണ്ടോയെന്ന് ഞാൻ കുറേ ആലോചിച്ചു... അച്ഛമ്മയുടെ മനസ്സു മാറ്റുക അസാദ്ധ്യമായ കാര്യമാണ്...

അന്ന് ഉറങ്ങാൻ കിടന്നപ്പോൾ വരെ മീനാക്ഷിയുടെ കാര്യമാണ് ഞാൻ ആലോചിച്ചത്... അവൾ പേടിക്കുന്നത്ര പ്രശ്നമൊന്നും മീരക്കും ലളിത ചേച്ചിക്കും വരില്ലാ അവളിറങ്ങി പോയാലുമെന്ന് തോന്നി... ഈ അവസ്ഥയിൽ മീരയായിരുന്നേൽ എന്തു ചെയ്യുമായിരിക്കും... മീനാക്ഷിയെക്കാളും ധൈര്യശാലിയാണ് മീര... എനിക്കും മീരക്കും ഇങ്ങനൊരു അവസ്ഥ വന്നാല്ലോ... ഏയ്‌ വരില്ലാ...

എന്റെ പ്രശ്നം അവളൊന്നും വളയുക എന്നതാണ്, അത് മാത്രമൊന്ന് ശെരിയായാൽ ബാക്കിയെല്ലാം ഞാൻ നോക്കികോളാമായിരുന്നു... ഇന്ന് രാത്രിയും സ്വപ്നം കാണുമെന്നു വിചാരിച്ചാണ് ഞാൻ കിടന്നതെങ്കിലും ഒന്നും കണ്ടില്ലായിരുന്നു, അതൊരു ആശ്വാസമായി.... ഞാൻ നാലുകെട്ടിന്റെ പടിയിലിരുന്നു പത്രം വായിക്കുന്നതിനു ഇടയിലാണ് അമ്മു മോളെന്റെ അടുത്തേക്കു ഓടി വന്നത്...

“കൊച്ചച്ചാ..... ”

അവൾ ഓടി വന്നെന്റെ അടുത്തു ഇരുന്നു... അവളുടെ കൈയിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചൊരു മയിൽപീലി ഉണ്ടായിരുന്നു... തൊട്ടു പുറകിലായി മീരയും ഒരു കൈ കൊണ്ടു പാവാട അല്പം ഉയർത്തി പിടിച്ചു ഓടി വന്നു..

“അമ്മു... അത് തന്നെ...”

അവൾ അമ്മുവിന്റെ കൈയിൽ നിന്നും മയിൽപീലി പിടിച്ചു വാങ്ങാൻ നോക്കി..

“ഇല്ലാ.... തരില്ല...”

അമ്മു കിണുങ്ങി കൊണ്ടത് വട്ടം പിടിച്ചു...

“അമ്മു... അത് ഒടിഞ്ഞു പോവും... നീ പിടി വിട്ടേ...”

“മീര ചേച്ചി വിട്.... ഇത് എനിക്കു വേണം...”

“എന്റെ റൂമിൽ നിന്നല്ലേ അമ്മു നീ അത് എടുത്തെ.... വിട് പെണ്ണേ...”

“അമ്മു മോളെ... അതങ്ങു കൊടുത്തേക്കു... മോൾക്കു ഞാൻ വേറെ കൊണ്ടുവന്ന് തരാം..”

ഞാൻ ഇടക്കു കേറി പറഞ്ഞു...

“കൊച്ചച്ചൻ വെറുതെ എന്നെ പറ്റിക്കാൻ പറയുന്നതാ...”