Chapter Title : തടിച്ചി സുജയ 2 [സിനിമാക്കാരൻ]

മനസ്സിലാക്കില്ല, മനസ്സിലാക്കിയില്ലേലും എനിക്കൊരു ചുക്കും ഇല്ല."

അവൾ പറഞ്ഞു "നിങ്ങൾ എന്നെ കൊല്ലുവാണ് മനുഷ്യ.. ഓരോ തവണയും നിങ്ങൾ എന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നു."

അവൻ ഉറക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളെ കറക്കി തനിക്ക് അഭിമുഖമായി നിർത്തി. ആ ടെറസിന്റെ ഭിത്തിയിലേക്ക് അവളുടെ മുതുകമർത്തി അവൻ വീണ്ടും അവളുടെ മുന്നിൽ ഒരു മലപോലെ നിന്നു.

"കൊല്ലുകയോ? ഇല്ലെടീ, ഞാൻ നിനക്ക് ജീവൻ വെപ്പിക്കുവാണ്," അവൻ അവളുടെ കാതോരം പതുക്കെ കടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "ഈ നഗരത്തിലെ പെണ്ണുങ്ങൾക്കൊക്കെ മാന്യതയുടെ മുഖംമൂടിയുണ്ട്. പക്ഷേ നിന്റെയുള്ളിലെ ആ മൃഗത്തെ പുറത്തെടുത്തത് ഞാനാണ്. നീ എന്റെ കയ്യിലെ ഒരു പാവയാണ്... എന്റെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട പാവ."

അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈകൾ വെച്ച് ചെറുതായി തള്ളി, പക്ഷേ അത് അവനെ തടയാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അവനിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുക്കാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു. "ഏട്ടന്റെ പാവയായിരിക്കാൻ തന്നെയാ എനിക്ക് ഇഷ്ടം... വേറെ ആരുടെയും വേണ്ട."

അവന്റെ കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്ന് ഇരുണ്ടു. അവളുടെ ആ വാക്ക് അവന്റെ ഉള്ളിലെ കാമത്തെ വീണ്ടും ആളിക്കത്തിച്ചു. അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ മുടിയിഴകളിൽ കോർത്ത് അവളുടെ തല പിന്നിലേക്ക് വലിച്ച് അവൻ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് ആഞ്ഞുപതിച്ചു. അവരുടെ നാവുകൾ തമ്മിൽ ഇടകലർന്നു, വായിൽ നിന്ന് ഉമിനീർ അവളുടെ കഴുത്തിലൂടെ താഴേക്ക് പതിച്ചു.

സുജയ പറഞ്ഞു, "ഇനി നമുക്ക് താഴേക്ക് പോകാം... നേരം വെളുത്തു."

അവൾ തളർന്ന കാലുകളോടെ എഴുന്നേറ്റ്, നിലത്തു കിടന്ന തന്റെ നൈറ്റി എടുത്ത് ധരിച്ചു. ശരീരത്തിലെ ഓരോ സന്ധികളിലും കടുത്ത വേദനയുണ്ടായിരുന്നു, എങ്കിലും അവളുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു സംതൃപ്തിയും തിളക്കവും ഉണ്ടായിരുന്നു.