Chapter Title : തടിയൻ 2 [കാമം]

ദിവസം, രാവിലെ ഞാൻ നേരത്തേ വന്ന്‌ ഓഫീസിൽ തുറന്നു, ഇത്ത വരാനായി കാത്തിരുന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഇത്ത വന്നു. പതിവ് പോലെ ബാഗ് അകത്തു വച്ചു തിരികെ കംപ്യൂട്ടറിന്റെ മുൻപിൽ ഇരിപ്പായി. ഞാൻ കാത്തിരുന്നു. എന്തു ചോദിക്കണം, എങ്ങനെ തുടങ്ങണം? അല്പം കഴിഞ്ഞ് അവർ ബാത്റൂമിലേക്കു പോയി വാതിൽ അടച്ചപ്പോൾ ഞാൻ എണീറ്റു മുൻവശത്തെ വാതിൽ ചാരി, ബാത്റൂമിനടുത്തെ പഴയ കാർഡ്ബോർട് വാക്കുന്ന മുറിയുടെ വാതുക്കൽ ചുമരും ചാരി നിന്നു. മിനിറ്റുകൾ മണിക്കൂറുകൾ പോലെ തോന്നിച്ചു. അല്പം കഴിഞ്ഞു ഇത്ത ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ ഇത്തയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു കാഴ്‌സ്‌ബോർഡ് മുറിയിൽ കയറ്റി. അവർ എന്റെ കൈപ്പിടിയിൽ നിന്നും കുതറി മാറാൻ നോക്കി. ഞാൻ വിട്ടില്ല. “എന്താ ഇത്താ, എന്താ ഇങ്ങനെയൊക്കെ? ഇങ്ങനൊക്കെ കാണിക്കാൻ ഞാനെന്താ ചെയ്തെ? എന്നോട് മിണ്ടുന്നില്ല, എന്റെ മുഖത്തു നോക്കുന്നുപോലുമില്ല. എനിക്കിതൊന്നും പറ്റണില്ല. അന്ന് അങ്ങാനൊക്കെ ചെയ്തതിനു ശേഷം ഞാൻ മര്യാദക്കൊന്നു ഉറങ്ങീട്ടില്ല. എനിക്കിഷ്ടാണ് സജിതാത്താനെ. ഇത്തയെ ഞാൻ ശല്യം ചെയ്യാനൊന്നും വന്നില്ലല്ലോ? ഇത്തക്കെന്നെ ഇഷ്ടല്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ ചെയ്തത് ഇഷ്ടായില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പോയ്‌കൊളാം.” ഞാൻ എങ്ങനെയൊക്കെയോ ഒറ്റ ശ്വാസത്തിന് പറഞ്ഞു. ഇത്താടെ കയ്യിലെ പിടി ഞാൻ വിട്ടിരുന്നില്ല. ഞാൻ പറഞ്ഞു തീർത്തപ്പോൾ ഇത്ത കുതറിച്ച നിർത്തി ഒന്നടങ്ങി. എന്റെ മുഖത്തു നോക്കാതെ മുഖം താഴ്ത്തി നിന്നു. ഇത്ത വിതുമ്പുകയാണെന്നു എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ഞാൻ ഇത്താടെ താടിയിൽ പിടിച്ചുയർത്തി മുഖം കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു ഇത്താന്റെ ഇളം ചുണ്ടിൽ ഞാൻ എന്റെ ചുണ്ടു ചേർത്തു. ഇത്ത എന്റെ കൈ വിടുവിച്ച്‌ എന്റെ നെഞ്ചിൽ ആഞ്ഞൊരിടി! എന്നിട്ട് ആ കൈ മാറ്റാതെ എന്റെ നെഞ്ചിൽ നെറ്റി ചേർത്തു. ഞാൻ പതിയെ തട്ടത്തിന് മുകളിൽ കൂടി തലയിൽ തലോടി ഇത്താന്റെ തല പിടിച്ചുയർത്തി. “കരയല്ലേ മുത്തേ” “കമലേ, നിനക്കു എന്നെപ്പറ്റി എന്തറിയാം?” “എന്താ ഇത്ത ഇപ്പോ ഇങ്ങനെ ചോദിക്കണേ?” “ഞാൻ നിന്നോട് മിണ്ടാഞ്ഞത് നിന്നോട് ഇഷ്ടക്കുറവുണ്ടായിട്ടല്ല” “പിന്നെ?” “ഞാൻ നിനക്കു വീണു പോയലോന്നു പേടിച്ചിട്ടാ”. ഞാൻ ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ ഒരു വിഡ്ഢിയെപോലെ ഇത്തയെ നോക്കി. ഇത്ത പറഞ്ഞു തുടങ്ങി, “