Chapter Title : തടിയൻ 4 [ഉന്മാദാസക്തി]

ഹോ... ആലോചിച്ചിട്ട് കഴച്ചിട്ട് വയ്യ. എന്ത് ചെയ്യും? ഞാൻ പെട്ടെന്നൊരാവേശത്തിന് എന്നെ മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ കമ്പ്യൂട്ടറിൽ കുത്തിക്കളിക്കുന്ന ശ്യാമേച്ചിയോട് താഴെ പോയി ഇപ്പൊ വരാം എന്നും പറഞ്ഞു താഴേക്കിറങ്ങി. പിന്നാമ്പുറത്ത് കുനിഞ്ഞു നിന്നു തുണിയലക്കുന്ന ദേവകിയമ്മയുടെ വടയും നോക്കി കൊതിപൂണ്ട് പമ്മി പമ്മി അവരുടെ അടുത്തെത്തി വിളിച്ചു, “ബിനു എത്തീല്ലെ ദേവൂമ്മേ” “ഹോ... ഞെട്ടിപ്പോയല്ലോടാ... ഒച്ചയൊക്കെ ഉണ്ടാക്കി വന്നൂടെ എന്റെ കുട്ടാ...” “ഇങ്ങനെ പേടിക്കാവോ ദേവൂമ്മേ, പറ ബിനു വന്നോ?” “അവൻ നാളെ വരും. ഇന്ന് വിളിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. നിന്നെ അന്വേഷിച്ചു.” അവർക്കൊരു വിഷാദഭാവം. രണ്ടു മൂന്നു ദിവസമായി ഒന്നു തൊടാൻ പോലും പറ്റീട്ടില്ല. ബിനു വന്നാൽ കളിയുടെ കാര്യവും ഗോവിന്ദ. ആ ചിന്ത അവരെയും അലട്ടുന്നുണ്ടാവണം. “ഞാനിന്നു രാത്രി വരും. ദേവൂമ്മ പുറത്തിറങ്ങി വരോ?” “എങ്ങോട്ട് വരാൻ?” “പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങിയാൽ മതി. എനിക്കൊന്നു തനിച്ചു സംസാരിക്കാനാ. രാത്രി ഒരു 12 ഒക്കെയാവുമ്പോ, വരില്ലേ?” “നീ വീട്ടിലേക്ക് വാ. നമുക്കവിടെ അകത്തിരുന്നു സംസാരിക്കാം. അവിടെ നമ്മളെ ആരും ശല്യപ്പെടുത്തില്ല. പുറത്തിറങ്ങി വെറുതെ എന്തിനാ , ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ അതുമതി.” “ദേവൂമ്മ ഞാൻ പറയണത് പോലെ ചെയ്യാൻ പറ്റോ? ഇല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട ഞാൻ വരണില്ല. ഇന്ന് കൂടിയേ സമയമുള്ളു ദേവൂമ്മേ, പ്ലീസ്...” “ശോ, ഈ ചെറുക്കൻ, വാശി പിടിക്കല്ലേ കണ്ണാ... എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമായാൽ...” “ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ദേവൂമ്മേ, പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല. ദേവൂമ്മക്ക് പറ്റില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ വരണില്ല.” ഞാൻ കള്ളപ്പിണക്കം കാണിച്ചു. “ഇവനെക്കൊണ്ട്‌ തോറ്റല്ലോ, മംമം ശരി ഞാൻ നോക്കാം.” “ഞാൻ ഉമ്മറത്ത് കാത്തു നിൽക്കും. പുറത്തേക്കിറങ്ങി വരണോട്ടോ”. “വരാന്നു പറഞ്ഞില്ലേ ചെക്കാ,