Chapter Title : തടിയൻ 4 [ഉന്മാദാസക്തി]
അടച്ചു. ഗേറ്റിനോട് ചേർന്ന് ഏട്ടടിപ്പൊക്കത്തിൽ വളർന്നു നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന നന്ത്യാർവട്ടത്തിന്റെ നിഴലിൽ പതുങ്ങി നിന്നു. ഞാൻ മൊബൈൽ എടുത്ത് നോക്കി, പന്ത്രണ്ടാവാൻ അഞ്ചു മിനിറ്റ് കൂടിയുണ്ട്. പെട്ടെന്ന് ഉമ്മറത്തെ വാതിൽ ചെറിയ ശബ്ദത്തോടെ ഞരങ്ങി തുറന്നു. ഞാൻ വാതിൽക്കലെ ഇരുട്ടിലേക്ക് ഒന്നു കിടുങ്ങിക്കൊണ്ടു നോക്കിയപ്പോൾ വെള്ളചുറ്റിയ ദേവകിയമ്മയുടെ രൂപം പുറത്തേക്കിറങ്ങി വാതിൽ മെല്ലെ അടച്ച് എന്റടുത്തേക്കു വന്നു. നല്ല ഭസ്മത്തിന്റെ മണം മൂക്കിലടിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ അവരുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചുവലിച്ചുകൊണ്ട് വീടിന്റെ പിന്നാമ്പുറത്തേക്ക് നടന്നു. പൊടിമണൽ നനഞ്ഞ് ഉറപ്പുള്ള മണ്ണിൽ അവരെയും കൊണ്ട് വേഗത്തിൽ നടക്കുമ്പോൾ ചെറിയ കാൽപെരുമാറ്റം കേൾക്കാമായിരുന്നു. കയ്യിലിരുന്ന ബാഗ് വീടിന്റെ പുറകിലെ തിണ്ണമേൽ വച്ചിട്ട് അവരെ പറമ്പിലേക്ക് ചാഞ്ഞു നിക്കുന്ന മാവിലേക്കു ചേർത്തു നിർത്തി. നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അവർ പകപ്പോടെ ചുറ്റും നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ഞാൻ അവരുടെ മുഖം രണ്ടു കൈ കൊണ്ടും നേരെ പിടിച്ച് ചുണ്ടിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു. രണ്ടു സെക്കൻഡ് അവർ അനങ്ങാതെ നിന്നിട്ട് എന്നെ പിടിച്ചു മാറ്റി. “നീയിതെന്തു ഭാവിച്ചാ? ഇവിടെ വച്ചോ? വാ നമുക്കകത്തു പോവാം. കരുണാൻചേട്ടൻ ഉറക്കമാ.” അവർ സ്വകാര്യം പറഞ്ഞു. “ഇവിടെയെന്താ കുഴപ്പം? ദേ നല്ല നിലവുണ്ട്, ചുറ്റും മതിലുണ്ട്, കൂടെ ഞാനുണ്ട്, അടുത്തെങ്ങും വെട്ടവുമില്ല. ഇതല്ലേ രസം?” ഞാൻ തിരിച്ചു സ്വകാരിച്ചു. “ഇല്ല ശെരിയവില്ല, നീ വന്നേ..”അവരെന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു. ഞാനാ കയ്യിൽ കടന്നു പിടിച്ചു എന്റെ കുണ്ണക്ക് മുകളിൽ വെച്ചു. “ദേ ദേവൂമ്മക്ക് കൊതിതീരെ കളിക്കാൻ വേണ്ടി ഞാനിവനെ ഇന്ന് തൊട്ടിട്ടു കൂടിയില്ല. ഇങ്ങു വന്നേ, ഞാൻ ചോദിക്കട്ടെ...” ഞാനവരെ ചേർത്തു കെട്ടിപിടിച്ചു മാവിലേക്കു
💬 Comments
View all comments