Chapter Title : തടിയൻ 6 [ വാണിയുടെ കഴപ്പ് ]

ഊള മനസ്സിലാക്കി. വാണി ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റിയില്ല എന്നു പറഞ്ഞു ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞുമാറി. അങ്ങനെ എന്റെ കളിക്കഥ കേട്ട് ഈ മൈരൻ വാണം വിടണ്ട. സ്വന്തമായി ഒരു ഓട്ടോർഷ ഉള്ളത് പണിയാണ്ട് വല്ലവന്റെയും വണ്ടി പണിഞ്ഞ കഥ കേൾക്കാൻ എന്താ ഉത്സാഹം. പക്ഷെ ഒന്നും നടന്നില്ല എന്നു ഞാൻ ആണയിട്ടു പറഞ്ഞത് അവൻ വിശ്വസിച്ച മട്ടില്ല. വൈകീട്ട് ചോറുമുണ്ട് മുറിയിൽ കയറി വാതിലടച്ചു കുറ്റിയിട്ട് പഴയ റിലയൻസിന്റെ മഞ്ഞ ഡിസ്പ്ലേ ഉള്ള ഫോണെടുത്ത് കുത്തി ഓണക്കിയപ്പോളേ പത്തു പതിനഞ്ചു മെസ്സേജസ് വന്നു കിടപ്പുണ്ട്. അതിൽ 10 എണ്ണവും അജ്ഞാനയുടേത്. മണി ഒന്പതയാതെ ഉള്ളു. മെസ്സേജസ് എല്ലാം 10 മിനിറ്റ് ഇടവിട്ട് അയച്ചതാണ്. ഞാൻ തിരിച്ചു ഒരു ഹാലോ കൊടുത്തു. റിപ്ലൈ പെട്ടെന്ന് തന്നെ കിട്ടി. അഞ്ജന : എവിടരുന്നെടാ? ഞാനെത്ര നേരായി മെസ്സേജ് അയക്കുന്നു? ഞാൻ: ഞാൻ നിന്നെപ്പോലെ പണിയില്ലാതെ ഇരിക്കുവല്ല. അച്ഛനെ കട പൂട്ടാൻ സഹായിച്ചു ക്ഷീണിച്ചു വന്നിരിക്കുവാ. അഞ്ജന: ഇന്ന് വാണിയുടെ വീട്ടിൽ വച്ചു വല്ല്യ ക്ഷീണമൊന്നും കണ്ടില്ലല്ലോ? ഞാൻ: തിരിച്ചു വന്നപ്പോളല്ലേ ക്ഷീണം അറിഞ്ഞത്? ഒന്നു കുളിച്ചു ഭക്ഷണം കഴിച്ചു ഇപ്പൊ മുറിയിൽ കയറിയതെ ഉള്ളു. അഞ്ജന: നിനക്കെന്നോട് സംസാരിക്കാൻ താത്പര്യമില്ലെങ്കിൽ അതു പറഞ്ഞാൽ പോരെ? ഈ കുരിശ് എന്നേം കൊണ്ടേ പോവു. ഞാനോർത്തു. പിണക്കുന്നത് ബുദ്ധിയല്ല. ഞാൻ: പിണങ്ങല്ലേ മുത്തേ, ക്ഷീണം കൊണ്ടു പറഞ്ഞതാ. നീ ഫുഡ് കഴിച്ചോ? അഞ്ജന: മം... നീയോ? ഞാൻ : ഞാൻ കഴിച്ചു. നീയെന്താ ഇട്ടേക്കണേ? അഞ്ജന: പോടാ... അറിഞ്ഞിട്ടെന്തിനാ? ഞാൻ: പറ