Chapter Title : തട്ടത്തിൻ മറയത്ത് [കലാകാരൻ]

ആമീ എന്നായിരുന്നു ആമിനയെ വിളിച്ചിരുന്നത്...

'എടി ഷിജി രാത്രി 2മണി വരെ ഒക്കെ ആ അക്മലിനെ വിളിച്ചു എന്ത് സംസാരം ആയിരുന്നു.. നിന്റെ ഉമ്മ എങ്ങാനം കേട്ടാൽ അന്നത്തോടെ തീരും നിന്റെ എല്ലാം ' ആമി അവളുടെ പതുപതുത്ത കുണ്ടിയിൽ ചെറുതായി നുള്ളിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..

'അത് പിന്നെ അവൻ സ്നേഹം കൊണ്ട് അല്ലെ ' അവൾ നിവർന്നിരുന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു...

'ഈ സ്നേഹം ഒക്കെ നമ്മളും കുറെ കണ്ടതാ.വേഗം എഴുനേറ്റ് കോളേജിൽ പോകാൻ നോക്ക് 'ഒരു കള്ള ചിരി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ആമിന എഴുനേറ്റ് പോയി..

ഷിജിന തലേന്ന് രാത്രി ആക്മൽ തന്നിലെ കഴപ്പിയെ ഉണർത്തിയത് ആലോചിച്ചു ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.. തനിക്ക് ഇത്രയും കഴപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നോ... ഷിജിന ആലോചിച്ചു ഇന്നലെ എന്തൊക്കെയാ ചെയ്തു കൂട്ടിയത് എത്ര തവണ അവന്റെ സംസാരത്തിൽ തന്നെ തനിക്ക് രീതിമൂർച്ച ഉണ്ടായി എന്ന്..

----------------------------------------------------------------

'നസ്രി എന്തൊക്കെ ആയിരുന്നു ആ പാർക്കിൽ വെച്ച് അവൻ നിന്നെ ചെയ്തത് ' ആവേശത്തോടെ കാമഥുരയായി ശ്രീദേവി നെസ്രിയിലേക്ക് ചെവി കൂർപ്പിച്ചു..

'മഴയുടെ കോൾ ഉണ്ടായിരുന്നു തണുത്ത കാറ്റ് വീശുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. രണ്ടു കാര്യങ്ങൾക്കുമായി ഞങ്ങൾ കുട എടുത്തിരുന്നു.. മഴയിൽ നിന്നും ആളുകളിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കാൻ അടുത്തെങ്ങും ആളില്ലെന്ന് ഉറപ്പാക്കി അവൻ എന്നെ ഒരിടത്തേക്ക് ഇരുത്തി ചുറ്റും നോക്കി മഴ ചെറുതായി തുള്ളികൾ വീണു തുടങ്ങി എന്റെ കയ്യിലിരുന്ന കുട അവൻ വാങ്ങി തുറന്നു ഞങ്ങളുടെ നടുവിലേക്ക് അവന്റെ വലതു കൈ കൊണ്ട് പിടിച്ചു.. ഇടതു കൈ അവൻ പതിയെ എന്റെ തോലുകളിൽ ഇട്ടു..

അവന്റെ കൈകൾ എന്റെ ഇടുപ്പിലേക്ക് വെച്ച് ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ ഉള്ള അകലം ഇല്ലാതെ ആക്കി.. വീണ്ടും കൈ എന്റെ തോലുകളിൽ എത്തി അവന്റെ മുഖം എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നത് അവന്റെ ശ്വാസം എന്റെ കഴുതുകളിൽ തട്ടിയപ്പോൾ ഞാൻ അറിഞ്ഞു...' അവൾ പറഞ്ഞു നിർത്തിക്കൊണ്ട് ഒന്ന് നോക്കി... ചുറ്റും ഒരു കൂട്ടം പെൺകുട്ടികൾ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു...

'എടി നിർത്തല്ലേ വാക്കി പറ ' ദേവിക ആ ഫ്ലോ പോയ ദുഃഖത്തിൽ പറഞ്ഞു..

' അവൾ പറഞ്ഞോളും പറയടി പൊന്നെ ' അടുത്ത് വന്നിരുന്ന നാഫ്സി എന്നെ ചേർത്ത് പിടിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു.. പറയാൻ അല്പം ചമ്മൽ ഉണ്ടെങ്കിലും പറയാതെ ഇവർ വിടില്ല എന്ന് മനസിലായി..

'പതിയെ അവന്റെ ശ്വാസം നല്ലതുപോലെ എനിക്ക് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞു അവന്റെ ഇടത് കൈ പുറകിലേക്ക് പോയി പിൻകഴുത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന