Chapter Title : തഴുകിയുണർത്തിയവരേ നിങ്ങൾക്ക് നന്ദി 2 [സ്പൾബർ]

അവന്റെ കൈ പതിഞ്ഞതും താൻ ശക്തമായി ഞെട്ടി.. വൈശാഖനെ തള്ളി മാറ്റി, നിലത്തഴിച്ചിട്ട സാരിയെടുത്ത് വാരിച്ചുറ്റിയത് മനസോടെയല്ല..

“” എന്ത് പറ്റി മാഡം…?”.. എന്ന വൈശാഖിന്റെ ചോദ്യത്തിന് താനവനെയൊരു നോട്ടം നോക്കി.. എന്തായിരുന്നു ആ നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥം… ?..

പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ആ റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങുകയായിരുന്നു…

ബാത്ത്റൂമിന്റെ തറയിൽ കുന്തിച്ചിരുന്ന് പാർവ്വതി പൂറ്റിലേക്ക് ആഞ്ഞടിക്കുകയാണ്.. വിരലുകൾക്ക് വലിപ്പം നന്നേ കുറവാണെന്ന് പാർവ്വതിക്ക് തോന്നി.. ഉള്ളിൽ വിങ്ങുകയാണ്.. അവിടേക്ക് വിരലെത്തുന്നില്ല..

താനെന്തിനാണ് വൈശാഖിനെ തള്ളി മാറ്റി ഓടിപ്പോന്നത്..?.

വേണ്ടായിരുന്നു..അവൻ തന്റെ ചെപ്പിൽ പിടിച്ചപ്പോ അനങ്ങാതെ നിന്ന് കൊടുത്താൽ മതിയായിരുന്നു.. എങ്കിൽ…

എങ്കിൽ ചിലപ്പോ ഈ വിരലിന്റെ സ്ഥാനത്തിപ്പോ… ഹൂ.. ഫ്.. ഫ്… ഒരു വിരലും എത്താത്തിടത്ത് അതെത്തും..

കൂതിപ്പൊട്ടിലൂടെ ഉരഞ്ഞ് പൂർ ചാലിൽ കുത്തി നിന്നപ്പോ അതിന്റെ വലിപ്പം മനസിലായി,കരുത്തും..എന്തിനാണ് ആ പുരുഷായുധം വേണ്ടെന്ന് വെച്ചത്..?.

എന്തിന് വേണ്ടെന്ന് വെക്കണം..?.

ഇത്ര കാലം അതില്ലാതെ മരവിച്ച മനസും ശരീരവുമായി എന്തിന് ജീവിച്ചു..?..

അടിവയറ്റിൽ ഒരു തീഗോളം ഉരുണ്ട് മറിയുന്നത് പാർവ്വതിയറിഞ്ഞു.. അതിപ്പോ പൊട്ടും..അവൾ ആഞ്ഞടിച്ചു.. വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഒരു രതിമൂർഛയറിയുകയാണവൾ… പെട്ടെന്ന് ഇരുന്ന ഇരിപ്പിൽ അവളൊന്ന് വിറച്ചു.. ദേഹം അടിമുടി കുലുങ്ങി.. കൈപ്പത്തിയൊന്നാകെ നനച്ച് കൊണ്ട് പൂറ്റിൽ നിന്ന് മൂത്രം പോലെ ചീറ്റി.. പുറത്ത് തന്റെ മകളുണ്ടെന്നും ചെറിയൊരു ശബ്ദമുണ്ടാക്കിയാ പോലും അവൾ കേൾക്കുമെന്നറിഞ്ഞിട്ടും ഉച്ചത്തിൽ അലറാതിരിക്കാൻ പാർവ്വതിക്കായില്ല.. കുറച്ച് നിമിഷത്തേക്ക് അവൾക്ക് വായ പൂട്ടാനായില്ല.. ശ്വാസമെടുക്കാനായില്ല..തുറിച്ച കണ്ണുകളോടെ അങ്ങിനെയിരുന്നു..

പിന്നെ ഒരു തേങ്ങലോടെ ചന്തിയമർത്തി നിലത്തേക്കിരുന്നു..

✍️… “സാറേ… എന്താ അഭിപ്രായം… ?..

അവള്