Chapter Title : The Shadows 10 [വിനു വിനീഷ്]

ഉള്ളിലേക്ക് 110 വോൾട്ടിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ ബൾബ്‌ നിന്നുകത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അഞ്ചുമിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ശ്രീജിത്തും അനസിന് പിന്നാലെ പോകാൻ തയ്യാറായിനിന്നു.

"അണ്ണാ, വെളിയെ യാരോ ഉന്നെ പാക്കരുത്ക്ക് വന്തിരിക്കാൻകെ."

ആരോ സംസാരിക്കുന്നതുകേട്ട രഞ്ജൻ തന്റെ ചെവി കൂർപ്പിച്ചു.

"യാര്, ഇന്തപക്കം.?"

"തെരിയാതണ്ണാ."

"സരി, നീ ഇന്തപക്കം നില്ല്, നാൻ സീക്രം തിരുമ്പിവരേ."

നാലോ അഞ്ചോ പേര് അവിടെനിന്നും നടന്നുപോകുന്ന ശബ്ദം കേട്ടയുടനെ രഞ്ജൻ ശ്രീജിത്തിനെ നോക്കി അനസിനു പിന്നാലെപോകാൻ ശിരസുകൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു.

പതിയെ മറയിൽനിന്നും രഞ്ജനും അർജ്ജുവും വെളിച്ചത്തേക്ക് വന്നു. അടുത്തുകണ്ട വലിയ തൂണിനോട് ചാരി രഞ്ജനും അർജ്ജുവും നിന്നു. ഒഴിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന കന്നാസുകൾ കൂടെ നീലനിറത്തിലുള്ള വലിയ ഡ്രമ്മുകൾ. മുളകൊണ്ട് ചാരിനിറുത്തിയ നിലയിൽ മുകളിലേക്കു കയറാൻപാകത്തിനുള്ള ഏണി.

"ഡേയ്, സുട്രാ അന്ത നായെ.." പുറത്തുനിന്നും ഉച്ചത്തിലുള്ള സംസാരം കേട്ടയുടനെ ഹാളിൽ അവശേഷിക്കുന്ന ബാക്കിയുള്ളവരും ഓടി.

അടുത്തനിമിഷം രഞ്ജൻ തോക്കുമായി അവർ നിന്നിരുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് ചലിച്ചു.

"സർ, ദേ.." അർജ്ജുൻ കാണിച്ചുകൊടുത്ത ദിക്കിലേക്ക് നോക്കിയ രഞ്ജൻ ഉടൻ തന്നെ കൈയ്യിൽ കരുതിയ തോക്ക് അരയിലേക്ക് തിരുകി.

"അർജ്ജുൻ കം ഫാസ്റ്റ്." രഞ്ജൻ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ അർജ്ജുൻ കാണിച്ചുകൊടുത്ത ദിക്കിലേക്ക് ചെന്നു.

കെട്ടിത്തൂക്കിയ മുളയിൽ കൈകൾബന്ധിച്ച്, വായയിൽകൂടി രക്തം കട്ടകുത്തി ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന സുധീഷ് കൃഷ്ണയെ രഞ്ജൻ അവിടെ കണ്ടു.

അർജ്ജുൻ ഓടിച്ചെന്ന് അയാളെ തട്ടിവിളിച്ചു.

"ഏയ്‌, ചേട്ടാ... ചേട്ടാ.. ആർ യൂ ഓക്കെ.?" മുഖം അല്പമുയർത്തി സുധി അർജ്ജുവിനെ നോക്കി. പെട്ടന്ന് പോക്കെറ്റിൽ കിടക്കുന്ന രഞ്ജന്റെ മൈബൈൽഫോൺ വൈബ്രെറ്റ് ചെയ്തപ്പോൾ ചെവിയോട് ചേർത്തുവച്ച ബ്ലൂടൂത്ത് ഹെഡ്‌സെറ്റിനെ അയാൾ വിരലുകൊണ്ട് തടവി.

"സർ, അനസ്.."

"യെസ് അനസ്, ടെൽ മീ" മുളയിൽ കൈകൾ ബന്ധിച്ച നിലയിൽകിടക്കുന്ന സുധീഷ് കൃഷ്ണയെ മോചിപ്പിക്കുന്നതിനിടയിൽ രഞ്ജൻ ചോദിച്ചു.

"സർ, പണി മൊത്തം പാളി"

"വാട്ട് ഹാപ്പൻ?" രഞ്ജൻ വലതുകൈ ചെവിയോട് ചേർത്ത് ബ്ലൂടൂത്ത് ഹെഡ്‌സെറ്റിനെ സുരക്ഷിതമായി വച്ചു.

"സർ, പറയാൻ നേരമില്ല. സർ ഹൈവേയിലേക്ക് കയറിക്കോളൂ. ഞാൻ അവിടെ ഉണ്ടാകും."

"അനസ്, വേർ ഈസ് ശ്രീ..?"

"ഐ ഡോണ്ട് നോ സർ. "

"മ്."

അർജ്ജുൻ വേഗം സുധിയെ ബന്ധനത്തിൽ