Chapter Title : The Twins 2 [KARNAN THE DARK PRINCE]

ഉള്ള ഇതിനെ ലിങ്കം എന്ന് എങ്ങനെ വിളിക്കാനാവും... അത് കൊണ്ട് ഇത് ഞങ്ങളുടെ കന്താണ്...

ഏട്ടനെ ഓര്‍ത്ത് എത്ര തവണ ഇതില്‍ തിരുമി സുഖിചിട്ടുണ്ട്.... പക്ഷെ ഒരിക്കിലും രതി-മൂര്‍ഛയിലേക്ക് എത്തിയിട്ടില്ല.....

പക്ഷെ രതി-മൂര്‍ഛ എന്തെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, ആദ്യമായി രതി സുഖം അറിഞ്ഞത് ഇപ്പോഴും ഓര്‍ക്കുന്നു....

ഞാന്‍ ഉള്ളില്‍ ഒരു പെണ്ണാണ്‌ എന്നും ഏട്ടന്‍റെ ഭാര്യ ആയി ജീവിക്കാനാണ് എനിക്ക് ഇഷ്ടം എന്നും അച്ചുവിനോട് പറഞ്ഞു, അതിന് ശേഷമുള്ള ദിവസങ്ങളില്‍ അവളുടെ ചടഞ്ഞ് കുത്തിയുള്ള ഇരുപ്പും, വിഷാദം നിറഞ്ഞ മുഖവും കണ്ട് സംശയം തോന്നി ഒരു ദിവസം രാത്രി അവളെ ചെറുതായി ഒന്ന് വിരട്ടിയപ്പോള്‍....

കണ്ണ് നിറച്ചോണ്ട് അവളും ഉള്ളില്‍ ഒരു പെണ്ണാണ്‌, അവള്‍ക്കും ഏട്ടനെ ഇഷ്ടമാണ് എന്ന് പറഞ്ഞു.... ശെരിക്കും ഞാന്‍ ഞെട്ടിപ്പോയി.... അവളുടെ കണ്ണുകളില്‍ ഏട്ടനെ നഷ്ടപെടും എന്ന പേടിയായിരുന്നില്ല.... പകരം... എന്നെ വിഷമിപ്പിച്ചതില്‍ ഉള്ള കുറ്റബോധമായിരുന്നു....

അപ്പോഴേക്കും എന്‍റെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞ് തൂവി... പക്ഷെ എനിക്ക് രണ്ടാമത് ഒന്ന് ആലോചിക്കാന്‍ ഇല്ലായിരുന്നു....

അവളുടെ ആ സുന്തര മുഖം കൈക്കുമ്പിളില്‍ കോരി എടുത്ത്....

അല്ല...

എന്‍റെ മുന്നിലുള്ള എന്‍റെ തന്നെ മുഖം കൈക്കുമ്പിളില്‍ കോരി എടുത്ത് ഞാന്‍ അവളോട്‌ പറഞ്ഞു.... ‘ ഏട്ടന്‍റെ സ്നേഹം എനിക്ക് കൂടെ തരുമോ പെണ്ണേ എന്ന്.. ’ അവളുടെ കണ്ണില്‍ ഒരു ഞെട്ടല്‍.... പകപ്പോടെ അവള്‍ എന്നെ നോക്കി.... “ ഏട്ടനെ എനിക്ക് കൂടെ പങ്ക് വെച്ച് താ അച്ചൂസേ ’, ഒരു വിതുമ്പലോടെ എന്‍റെ തോളില്‍ മുഖം അമര്‍ത്തി അവള്‍ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു....

അവളുടെ കണ്ണ്നീര്‍ കൊണ്ട് എന്‍റെ ചുമല്‍ നനഞ്ഞു.

പക്ഷേ എന്‍റെ മുഖം കാര്‍മേഘം വിട്ടൊഴിഞ്ഞ പോലെ ശാന്തമായിരുന്നു.... കൂടെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയും...

കാരണം...

എന്‍റെ സ്നേഹം ഏട്ടന്‍ അറിഞ്ഞാല്‍......

എട്ടന് എന്നെ മാസിലാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍...

എന്നെ സ്വീകരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍....

ഏട്ടന്‍റെ ഭാര്യയായി ഏട്ടനോട് ചേരുമ്പോള്‍ ഏട്ടനെ പൂര്‍ണനാക്കാന്‍ എനിക്ക് കഴിയുമോ എന്ന എന്‍റെ ഭയമാണ് എന്‍റെ അച്ചു എന്നില്‍ നിന്ന് തുടച്ച് നീക്കിയത്....

ഇപ്പോള്‍ എട്ടന് സ്നേഹിക്കാന്‍ അനുഭവിക്കാന്‍... ഏട്ടനെ ജീവനേക്കാള്‍ ഏറെ സ്നേഹിക്കുന്ന, ആഗ്രഹിക്കുന്ന രണ്ട് പെണ്ണുങ്ങള്‍ ഉണ്ട്.....

പകരം ഞാന്‍ എന്‍റെ അച്ചുവിനോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിലോ....

എന്‍റെ മുന്നില്‍ കണ്ണ് നിറച്ചോണ്ട്.... അവള്‍ സങ്കടങ്ങള്‍ പറയുമ്പോള്‍ അവളുടെ കണ്ണില്‍ ഏട്ടനെ നഷ്ടപ്പെടും എന്ന ഭയമായിരുന്നില്ല.... എന്നെ സങ്കടപ്പെടുതിയതിന്‍റെ വിഷമമായിരുന്നു....

‘ പറ്റില്ല ’, എന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍