Chapter Title : The writer [Ajitha]
അങ്ങനെ ചെയ്തു. അവർ ഈഴഞ്ഞു ഈഴഞ്ഞു ഒരു പാറയുടെ സൈഡിൽ എത്തിയപ്പോൾ അയാൾ എണിറ്റു അവളെയും കൊണ്ടു പറയുടെ സൈഡിൽ പോയി ചെന്നായ യെ വിക്ഷിച്ചു. അതിനെ എതിർത്തു നിൽക്കാൻ പറ്റില്ല എന്നതുകൊണ്ട് തന്നെ അവരുടെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ നോക്കിയാൽ മതിയെന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നി. അവൾ അയാളോട് ചേർന്ന് നിന്നാണ് അതിനെ നോക്കുന്നത് അവളുടെ നെഞ്ചിടുപ്പ് അയാൾക്ക് കേൾക്കുന്നുണ്ട്. അയാൾ അവളോട്
" അമ്മ, നാൻ ഇറുക്ക്, ഭയമേ വേണ, "
അയാൾ അവളുടെ തോളിൽ കൈ വച്ചാണ് അത് പറഞ്ഞത്. അവൾ അയാളുടെ സൈഡിൽ വന്നു നിന്നോണ്ട് ഒരു കൈ കൊണ്ടു അയാളുടെ വയറിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചോണ്ട് കുനിഞ്ഞു അയാളുടെ കൈകൾക്കിടയിലൂടെ അതിനെ പേടിയോടെ നോക്കി നിന്നു . നിന്നപ്പോൾ അയാൾ അവളിടെ കുണ്ടികളെ നോക്കി. അത് സഹിക്കാൻ പറ്റാതെ അവളുടെ പുറത്തു കൈ വച്ചിട്ട് തടവി. അവൾ കരുതി അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ആണെന്ന്. ചെന്നായ എന്തിനെയോ കടിച്ചു കീറുകയാണെന്ന് മനസ്സിലായി.
" ചേട്ടാ, ട്രാപ്പിൽ വീണ പന്നിയെ യാണ് അത് കടിച്ചു തിന്നുന്നത്. "
അയാൾ അങ്ങോട്ടേക്ക് നോക്കി.
" ആമ "
കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ
അവർ കാണുന്നത് ആ ചെന്നായ അവർ നിൽക്കുന്നിടത്തേക്കാണ് വരുന്നതെന്ന്. അയാൾ അവളെയും കൊണ്ടു പാറകൾക്കിടയിലേക്ക് മാറാൻ നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ മുണ്ട് അഴിഞ്ഞു പോയി.
" അയ്യോ ചേട്ടാ മുണ്ട് "
അത് താഴേക്ക് പറയുടെ സൈഡിൽ കൂടി ഒലിച്ചു പോയി.
അതെടുക്കാനായി അവൾ പോകാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അയാൾ തടഞ്ഞു.
" അമ്മ മുതൽ ഉസീര് കാപ്പാത്തണം, വാ
💬 Comments
View all comments