Chapter Title : തേജാത്മികം 13 [Nishinoya]

വെറുതെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ഒന്നും പോണ്ട..." ദേവു അവളുടെ ന്യായം പറഞ്ഞു.

"... അതൊന്നും പറഞ്ഞാൽ പറ്റില്ല. ചെറിയൊരു നീര് ഉണ്ട് വല്ല പൊട്ടലും ഉണ്ടോന്ന് അറിയാൻ പറ്റില്ല. എന്തായാലും നമുക്ക് ഒന്ന് പോയി വരാം വാ..." ഞാൻ പതിയെ ദേവുവിനെ പിടിച്ച് എഴുനേൽപ്പിച്ച് നിർത്തി.

"... നിനക്ക് നടക്കാൻ പറ്റോ..." ഞാൻ ദേവുവിനോട് ചോദിച്ചു. അതിന് ദേവു എന്നെ ദൈനീയമായി നോക്കി.

"...അച്ഛാ... അമ്മയെ എടുക്ക് അച്ഛാ... " കല്ലുവിന്റെ അഭിപ്രായം എത്തിയതും ദേവു അവളെ തുറിച്ചു നോക്കി.

"...ദേവു ഞാൻ എടുക്കണോ..." വലിയ ഭവ വെത്യാസം ഒന്നും ഇല്ലാതെ സീരിയസ് ആയിട്ട് തന്നെ തേജസ്‌ ചോദിച്ചു.

"... വേണ്ട.നടക്കുമ്പോൾ എന്നെയൊന്നു താങ്ങിയാൽ മതി..." അത് പറയുമ്പോൾ ദേവുവിന്റെ കവിൾ എല്ലാം ചുമന്നു.

ദേവൂന്റെ കൈ എടുത്ത് സ്വന്തം തോളിലൂടെ ഇട്ട് അവളെ താങ്ങി നടത്തിച്ച് താറിന്റെ അടുത്ത്‌ എത്തിച്ചു.

"... ദേവു ഇവിടെ നിൽക്ക് കേട്ടോ. വണ്ടിയുടെ ചാവിയും എടുത്ത് വീടും പൂട്ടി ഇപ്പൊ വരാട്ടോ..." പരവേഷത്തോടെ തന്നെ ജീപ്പിന് അരികെ ആക്കി വീടിന് ഉള്ളിലേക്ക് ഓടുന്ന തേജസിനെ അത്ഭുവത്തോടെ ദേവു നോക്കി കണ്ടു.

വണ്ടിയുടെ ചാവിയും പേഴ്സും ഫോണും ഒരുകൈയിലും മറുകൈകൊണ്ട് വെപ്രാളത്തോടെ വീടിന്റെ വാതിൽ പൂട്ടി ഓടി ദേവുവിന്റെ അടുത്തെത്തി. ജീപ്പിന്റെ ഫ്രണ്ട് ഡോർ തുറന്ന് ശ്രെദ്ധാപൂർവം ദേവുവിനെ കയറ്റി ഇരുത്തി. കല്ലുവിനെ പിന്നിലൂടെ വണ്ടിയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറ്റി തേജസ്‌ വണ്ടിയുമായി നിരത്തിലൂടെ പാഞ്ഞു. തേജസിന്റെ ടെൻഷനും വെപ്രാളവും എല്ലാം തൊട്ടടുത്തിരുന്ന ദേവു നോക്കി ഇരുന്നു.

"...സിസ്റ്റർ... സിസ്റ്റർ... വീൽ ചെയർ..." ഹോസ്പിറ്റലിൽ വണ്ടി നിർത്തി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു നഴ്സിനോട് വീൽചെയർ ആവിശ്യപെട്ടു.

തേജസിന്റെ പെരുമാറ്റം കണ്ട് പേടിച്ചുപോയ അവർ പെട്ടെന്ന് തന്നെ വീൽ ചെയർ കൊണ്ട് വന്നു. ശേഷം ദേവുവിനെ അതിലേക്ക് ഇരുത്തി വേഗം ഡോക്ടറുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി. ഇതിന്റെ ഇടയിലും കല്ലുവിനെ ചേർത്ത് നിർത്താൻ അവൻ മറന്നില്ല.

"...ഡോക്ടർ സ്കൂട്ടി പഠിക്കുന്നതിന്റെ ഇടക്ക് വീണതാ. പിന്നെ നടക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല കാലിൽ ചെറിയ നീരും ഉണ്ട്..." ദേവു പറയുന്നതിന് മുന്നേ വെപ്രാളത്തോടെ