Chapter Title : തേഞ്ഞു തീർന്ന മൂല [ബെന്നിച്ചൻ37] [Updated]

നല്ല സുഖം ഉണ്ട് ഇനിയും

വേദന വരുമ്പോൾ പറയാം വായിൽ ഇതുപോലെ പിടിച്ചു തരുവോ

ലൂസി : ബെന്നിച്ചൻ പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ വായിൽ പിടിച്ചു തരും

ഇതൊന്നും കേട്ടഭാവം നടിക്കാതെ ജാസ്മിനും ജോസ്മിയും ബെന്നിയുടെ ശരീരത്തിൽ അവരുടെ സുഖം കണ്ടെത്തി കൊണ്ടിരുന്നു

ഏതായാലും മൂന്ന് ചരക്കുകളും നല്ല പോലെ പേടിച്ചാണ് ഇരിക്കുന്നത്

ലൂസി : മക്കളെ ബെന്നിച്ചന്റെ കൈ നമുക്ക് ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്യണ്ടേ ഇങ്ങനെ നിന്നാൽ എങ്ങനെ ശെരിയാകുക

ഇതും പറഞ്ഞു ലൂസി ബെന്നിയുടെ മാറിലൂടെ കൈ ഓടിച്ചു പറ്റി പിടിച്ച പോടിഒകെ തൂത്തു കളഞ്ഞു ബെന്നിയുടെ പൊക്കിളിൽ കുഴിയിൽ ഇരുന്ന പോടീ വിരൽ ഇട്ട് ഇളക്കി ഇതൊക്കെ വളെരെ പെട്ടന്ന് ആയതു കൊണ്ട് രണ്ട് മക്കളും കണ്ടില്ല

ജാസ്മിൻ ഫസ്റ്റ് എയ്ഡ് നൽകാൻ മാറുന്നെടുക്കാൻ റൂമിലേക്ക്‌ പോയി,

ലൂസി : ഇച്ചായനു വിശക്കുന്നുണ്ടേൽ ഞാൻ ഇരച്ചി തരാം ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് പോകുവാ കൈ ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു കിച്ചനിലേക്ക് പോരെ

ബെന്നി : നല്ല ഷീണം ഞാൻ വരാം എനിക്ക് ഇറച്ചി തിന്നണം

ജോസ്മി അന്നേരം ബെന്നിയുടെ അടുത്ത് തനിച്ചായി ലൂസിയും ജാസ്മിനും അവിടെ കിച്ചണിലൊട്ടും റൂമിലോട്ടും പോയി

ജോസ്മി : ഇച്ചായ എന്റെ ഈ കാലിനു പൊട്ടൽ ഉണ്ടെന്നു തോന്നുന്നേ നല്ല പെയിൻ തോന്നുന്നു

ബെന്നി : വേദന ഇതുവരെ മാറിയില്ലേ മോളെ

അവൾ കുട്ടി പാവാട ഉയർത്തു തൊട കാണിച്ചു ബെന്നിയെ  നോക്കി

ജോസ്മി : ഇവിടെ നല്ല വേദന ഉണ്ട് മസിലിനു

ബെന്നിയെ കാണിക്കാൻ വേണ്ടി അവൾ കോഷുത്ത തുട തിരുമ്മി കാണിച്ചു

ബെന്നി അവിടെ നിലത്തു മുട്ട് കുത്തി ഇരുന്നിട്ട് പറഞ്ഞു

ബെന്നി : ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കട്ടെ വേദന എവിടെ ആണെന്ന് ചിലപ്പോൾ തിരുമ്മിയൽ മാറിക്കോളും ഇനി വല്ല പൊട്ടൽ ആണെങ്കിൽ നമുക്ക് നാളെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി കാണിക്കാം പോരെ മോളെ

ജോസ്മി : അയ്യോ ഇച്ചായ ശെരിക്കും എനിക്ക് പേടിയാ വീട് വിട്ടു പുറത്തു പോകാൻ  അതുകൊണ്ട് ഇച്ചായൻ തിരുമ്മി തന്നാൽ കുറയും ഉറപ്പോയിട്ടും കുറയും

ബെന്നി അനുപറഞ്ഞു