Chapter Title : തേനും പാലും (ഉപ്പും മുളകും)

വാഷ്‌ ചെയ്യാനിട്ടിട്ടു അവൾ ബാക്കി പണിക്കു പോയി. പക്ഷെ ഈ അടിവസ്ത്രം മിസ്സ്‌ ആകുന്നത് ഒരു സ്ഥിരം ഏർപ്പാടായി, എന്നിട്ട് ഇട്ടസ്ഥലത്തുനിന്നു അല്പം മാറി എവിടെന്നെങ്കിലും കിട്ടും. അവൾ ഇത് ബാബുവിനോട് പറയണോ എന്നാലോചിച്ചു.. അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട, ചേട്ടനൊക്കെ ഇടപ്പെട്ടാൽ നാറ്റ കേസാകും. ധൈര്യശാലിയായ അവൾ തൽക്കാലം ഇത് ഒറ്റയ്ക്ക് നേരിടാമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു. തന്റെ അടിവസ്ത്രം അടിച്ചു കൊണ്ടു പോകുന്ന ആ ഞരമ്പു രോഗിയെ തനിക്ക് ഒന്നു നേരിട്ട് കണ്ടു പിടിക്കണമെന്ന് അവൾ തീരുമാനിച്ചു. അവൾ തന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ അടുത്തു നിന്നും, ഒരു പെൻ ക്യാമറ സംഘടിപ്പിച്ചു ,എന്നിട്ട് വർക്കേരിയക്ക് പുറത്ത് ഡ്രസ്സിടുന്ന ഏരിയ ഫോക്കസ് ചെയ്‌തു പുറത്തുള്ള ഒരു വാഴയിൽ ക്യാമറ ഫിക്സ് ചെയ്‌തു. എന്നിട്ട് പുറത്തുള്ള ലൈറ്റും ഓണക്കിയിട്ടു. അന്ന് രാവിലെ എഴുനേറ്റപ്പോളും പതിവ് പോലെ സംഭവിച്ചിരുന്നു. അവൾ വേഗം ചെന്നു താൻ വെച്ച പെൻക്യാമ് എടുത്തു. എന്നിട്ട് അപ്പോൾ തന്നെ സിസ്റ്റത്തിൽ കണക്ട് ചെയ്‌തു നോക്കി. ആ കാഴ്ച്ച കണ്ട അവൾ മൂക്കത്തു വിരൽ വച്ചു പൊയി.. ഈ ഹൌസിംഗ് കോളനിയിലെ ഏക മിലിറ്ററി കാരനും, തന്റ അടുത്ത വീട്ടിൽ താമസിക്കുന്നതുമായ Mr. കേണൽ നായർ ആണ്, ആ ഞരമ്പ്‌ രോഗി. അയാൾ രാവിലെ നാലുമണിക്ക് ജോഗിങ്ങിന് പോകാറുണ്ടന്ന് തനിക്കറിയാം. അപ്പോൾ അയാൾ ജോഗിങ്ങിന് ഇറങ്ങുമ്പോൾ മതിൽ ചാടും എന്നിട്ട് തന്റ ഷെഡ്‌ഡിയും ബ്രായും എടുത്തു മണപ്പിച്ചു കൈവാണം വിടൽ ആണ് അയാളുടെ പരുപാടി. ഇരുട്ടത് ഓരോരുത്തരുടെ മുഖങ്ങളുടെ വൈകൃതം വ്യെക്തമാകുന്നതേ.. അവൾ മനസ്സിൽ ഓർത്തു. തന്നെ മോളെ എന്നൊക്കെ വിളിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ആണ്, അയാളാണ് ഈ പണി കാണിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നത്. അയാളുടെ ഭാര്യ ഉണ്ടായൊരുന്നപ്പോൾ താൻ ഒന്നുരണ്ട് തവണ അവിട പോയിട്ടുണ്ട്. ഇപ്പോൾ രണ്ടുവര്ഷത്തോളമായി അയാളുടെ ഭാര്യാ മരിച്ചിട്ട്. അതിൽ പിന്നേ അയാൾ ഒറ്റയ്ക്കാണ് താമസം. അപ്പോൾ അയാളാണ് കള്ളൻ. എന്തായാലും ഇത് വീട്ടുകാരെ അറിയിച്ചു വഷളാകാതെ അടുത്ത ദിവസം ഒറ്റയ്ക്ക് അയാളെ കൈയോടുകൂടി പിടിക്കാൻ രേഖ തീരുമാനിച്ചു. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ കൃത്യം 3. 50 am ന് അവൾ. വർക്ക്‌ ഏരിയയിൽ