Chapter Title : തെറ്റ് ചെയ്യാത്തവരായി ആരുണ്ട് നന്ദു 6 [John Honai]

നേർത്ത സ്വർണ അരഞ്ഞാണം. അത് എന്നെ ശരിക്കും ഭ്രാന്തു പിടിപ്പിച്ചു. കാരണം ആദ്യമായാണ് താത്ത അരഞ്ഞാണം ഇട്ടു കാണുന്നത്. മനോഹരമായ ആ അണിവയർ കെട്ടിവരിഞ്ഞു ഒരു സ്വർണപാമ്പ് ഇണ ചേരുന്ന പോലെ എനിക്ക് തോന്നി.

താത്ത ആ തുടുത്ത മേനി ഇളക്കി എന്റെ അരികിൽ വന്നു നിന്നു. ഞാൻ കട്ടിലിൽ താത്തയെ വലിച്ചിട്ടു പന്നികളിക്കാൻ തയ്യാറായി നിന്നു.

"നീ എന്നെ ഈ മുറിയിൽ വച്ച് പണ്ട് ചെയ്തത് ഓർമ്മയുണ്ടോ? കറണ്ട് പോയ നേർത്തു !"

"താത്തയുടെ കൂടെ ഉള്ള ഒരു നിമിഷവും എനിക്ക് മറക്കാൻ പറ്റില്ല താത്ത. അത് ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് പൊങ്ങി വരും. "

ഞാൻ താത്തയുടെ അരഞ്ഞാണം ഒന്ന് വിരൽ കൊണ്ടു തഴുകി.

"നീ ഡ്രസ്സ്‌ ഊരി കളയ്."

ഞാൻ താത്തയുടെ സാരി ഊരാൻ പോയി. "എന്റെയല്ല.. നിന്റെ "

ഞാൻ ഒന്നും മനസിലാവാതെ താത്തയെ നോക്കി. "ഇന്ന് ഞാൻ അവസാനമേ ഊരുള്ളൂ. നന്ദൂട്ടൻ തുണിയില്ലാതെ നിക്കണത് താത്ത ഒന്ന് കാണട്ടെ. "

അതും പറഞ്ഞു താത്ത കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. എന്നോട് ഡ്രസ്സ്‌ പോരാൻ കണ്ണ് കൊണ്ടു കാണിച്ചു.

ഞാൻ കട്ടിലിൽ നിന്നു എഴുന്നേറ്റു താത്തയുടെ മുന്നിൽ പോയി നിന്നു. എന്റെ ഡ്രസ്സ്‌ എല്ലാം ഊരിമാറ്റി പൂർണ നഗ്നനായി ഞാൻ താത്തയുടെ മുന്നിൽ പിറന്ന പടി നിന്നു. എനിക്കെന്തോ വല്ലാത്ത നാണം തോന്നി ആ നിമിഷം. സാരിയെല്ലാം ഉടുത്ത് ഒരു ആറ്റൻ ചരക്ക് എന്റെ മുന്നിൽ. ഒരു നൂല്ബന്ധം പോലും ഇല്ലാതെ ഞാൻ.

എന്നെ അടിമുടിയൊന്നു നോക്കി സബ്ന താത്ത എന്നെ കളിയാക്കി