Chapter Title : തെറ്റ് ചെയ്യാത്തവരായി ആരുണ്ട് നന്ദു 7 [John Honai]

എന്നെ ഒന്ന് തടഞ്ഞു. താത്തയ്ക്ക് ചെറുതായി ഒന്ന് വേദനിച്ചിട്ടുണ്ട്. കണ്ണിൽ നിന്നും വെള്ളം ഒഴുകുന്നു. അവൾ നിറകണ്ണുകളോടെ എന്നെ നോക്കി. ആ നോട്ടം എന്നെ തകർത്തു കളഞ്ഞു. മനഃപൂർവമല്ലേലും എന്റെ സബ്നയെ ഞാൻ കരയിപ്പിച്ചല്ലോ. എനിക്ക് വല്ലാതെ സങ്കടം വന്നത് കൊണ്ട് ഞാൻ കൈ പിൻവലിച്ചു.

സാരമില്ലാന്നു താത്ത എന്നെ നോക്കി ആംഗ്യം കാണിച്ചു. പക്ഷെ താത്തയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാതെ ഫീൽ ആയി.

താത്തക്ക് അത് എന്റെ മുഖത്ത് നിന്നും വായിച്ചെടുത്തു. എന്നെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ താത്ത കവിളിൽ ഒന്ന് നുള്ളി എന്നിട്ട് എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

ആഹാരം കഴിഞ്ഞു താത്ത സുഹാന് കൊച്ചു ടീവി ഇട്ടു കൊടുത്തിട്ട് താത്ത എന്റെ കൂടെ സോഫയിൽ ഇരുന്നു. സുഹാൻ കാർട്ടൂണിൽ മുഴുകി ഇരിക്കയാണ്.

താത്ത മെല്ലെ കാൽ എന്റെ കാലിന്റെ മേലെ വച്ച് ഇരുന്നു. എന്നിട്ട് എന്റെ ചെവിയിൽ ഒരു കടി തന്നു. "സാരമില്ലെടാ ചെക്കാ.. അപ്പൊ ഒന്ന് വേദനിച്ചു എന്നെ ഉള്ളൂ... അത് വിട്ടേക്ക്. "

ഞാൻ ചിരിച്ചു. പക്ഷെ താത്തയ്ക്ക് ആ ചിരിയിൽ തൃപ്തിയായില്ല. "നീ ഇങ്ങു വന്നേ.. "

എന്നെയും കൂട്ടി താത്ത അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു. അവിടെ പോയി താത്ത അവിടെയുള്ള സ്ലാബിന്റെ മുകളിൽ കയറി ഇരുന്നു എന്നെ കാലിന്നിടയിൽ ചേർത്തു നിർത്തി. താത്ത എന്റെ കണ്ണിലേക്കു വശ്യമായി നോക്കി ചിരിക്കുന്നുണ്ട്.

"സോറി താത്ത. ഞാൻ അങ്ങനെ പിടിച്ചപ്പോൾ അത്രക്ക് വേദനിക്കും എന്ന് വിചാരിച്ചില്ല. "

"അത് പോട്ടെ എന്റെ പൊന്നെ.. ആ വേദനക്കും ഒരു ചെറിയ സുഖം ഉണ്ടായിരുന്നു. "

"സത്യം? "

"എന്റെ നന്ദൂട്ടനാണെ സത്യം. " അതും പറഞ്ഞു താത്ത എന്റെ കണ്ണിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു. താത്തയുടെ നനവുള്ള ചുവന്നു തുടുത്ത അധരം എന്റെ കണ്ണിൽ അമർന്നപ്പോൾ വല്ലാത്ത ഒരു ഫീൽ. ഞാൻ കൂൾ ആയി.

ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ താത്ത എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നുണ്ട്. ആ മുഖത്ത് വാത്സല്യം തുളുമ്പുന്നു. എനിക്ക് ഹൃദയത്തിൽ എന്റെ പെണ്ണിനോട് പ്രണയം നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു.

"ഞാൻ ഒരു കാര്യം