Chapter Title : തെറ്റ് ചെയ്യാത്തവരായി ആരുണ്ട് നന്ദു [John Honai]
പോലെ അഭിനയിച്ചു. "ഉം.. എന്റെ കയ്യീന്ന് നല്ല പെട കിട്ടും നിനക്ക്.അവനു ഒന്നും അറിയില്ലത്രേ. നീ ഇന്നലെ കളിക്കുന്നതിനു ഇടക്ക് ആ മുറിയിൽ വച്ചു എന്താ ചെയ്തത്? ഞാൻ ഒന്നും അറിയുന്നില്ല എന്ന് വിചാരിക്കണ്ട. " അതും പറഞ്ഞു താത്ത എന്റെ അടുത്തിരുന്നു ടീവി ഓണാക്കി.
"ഞാൻ പോട്ടെ? ഉറക്കം വരുന്നുണ്ട്. വൈകുന്നേരം കാണാം " രക്ഷപെടാൻ വേണ്ടി ഞാൻ പറഞ്ഞു
"ഈ ഉച്ചക്ക് നീ അങ്ങനെ കിടന്നുറങ്ങണ്ട. ഇവിടെ ഇരുന്നാ മതി. "
ടീവിയിൽ ബോംബെ സിനിമയിലെ ഉയിരേ എന്ന പാട്ട്... മനീഷ കൊയ്രാള മുലയും കുലുക്കി ഓടുന്നു. അതിനിടക്ക് ഇട്ടിരിക്കുന്ന തട്ടം അഴിഞ്ഞു വീണു പോകുന്നു. അത് കണ്ടതും ഞാൻ അറിയാതെ ചോദിച്ചു പോയി. "താത്ത തട്ടം ഇടാതെ നടക്കാറില്ലേ?" സബ്ന താത്ത ഒന്ന് ചിരിച്ചു. "തട്ടം മാത്രം ഇടാതെ നടക്കുന്നതെന്തിനാ? തട്ടം മാത്രം മതിയോ? ഒന്നും ഇടാതെ നടക്കേണ്ടി വരുവോ ഇനി നിന്നെ കാണിക്കാൻ!"
ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. വീണ്ടും ടീവി നോക്കി ഇരുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ ഉറക്കം തൂങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഇത് കണ്ടു സബ്ന താത്ത എന്നോട് പറഞ്ഞു, "നീ വേണേൽ എന്റെ റൂമിൽ പോയി കിടന്നോ. ഞാൻ ഇവിടെ ഒറ്റക്ക് ഇരിക്കണ്ടല്ലോ." പിന്നെയും നിർബന്ധിച്ചപ്പോ ഞാൻ താത്ത പറഞ്ഞത് അനുസരിച്ചു. താത്തയുടെ മുറിയിൽ പോയി കിടന്നു. കിടക്കക്കു താത്തയുടെ ഒരു പ്രത്യേക തരം മണം. ഞാൻ അങ്ങനെ അവിടെ താത്തയുടെ പുതപ്പും പുതച്ചു അവിടെ കിടന്നു ഉറങ്ങിപ്പോയി. കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞു. ഉറക്കത്തിനു ഇടക്ക് എന്നെ ആരോ തൊടുന്നത് പോലെ
💬 Comments
View all comments