Chapter Title : തെറ്റ് ചെയ്യാത്തവരായി ആരുണ്ട് നന്ദു [John Honai]

അന്ന് മുഴുവൻ ഒരു കൈപിടി ദിനമായി ഞാൻ കൊണ്ടാടി. എത്ര വാണം അന്ന് സബ്ന താത്തക്കു കൊടുത്തു എന്ന് ഓർമയില്ല. അങ്ങനെ നിരന്തരം വാണം... പിന്നെയും വാണം... പിന്നെയും വാണം... ഒരു വിഷു കാല പ്രതീതി. വാണമടിക്കുമ്പോൾ ഒളിച്ചു കളിക്കിടെ നടന്ന കളി ഓർത്താണ് അടി. താത്തയുടെ മണവും ശരീരത്തിന്റെ മൃദുലതയും ഹൃദയമിടിപ്പും എല്ലാം അപ്പോഴും എനിക്ക് അനുഭവിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്. വാണമടിയുടെ പരമാനന്ദം അറിയുന്നത് അന്നാണ്. കുറെ അടിച്ചപ്പോൾ നാട്ടിലെ സുജിയണ്ണൻ പറഞ്ഞ അനുഭവജ്ഞാനത്തിന്റെ വാക്കുകൾ ഓർമ വന്നു. ഗ്യാപ് കൊടുക്കാതെ സ്ഥിരമായി അടിച്ചാൽ ചോര വരുമെന്ന്. അതു കൊണ്ട് നിർത്തി. അത് കൊണ്ട് മാത്രം.

പിറ്റേ ദിവസം സബ്ന താത്തയെ കാണാൻ വേണ്ടി കാത്തിരുന്നു. വെക്കേഷൻ ആയോണ്ട് വിരുന്നിനു വന്ന താത്തയുടെ കസിൻസ് എല്ലാം തിരിച്ചു പോയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു . പല്ല് തേപ്പും കുളിയും കഴിഞ്ഞു താത്തയുടെ വീട്ടിലേക്ക് വച്ചു പിടിച്ചു. വാതിലിൽ മുട്ടി. താത്ത വന്നു വാതിൽ തുറന്നു എന്നെ കണ്ടതും മുഖം ഒന്നു കലിപ്പിച്ചു. "എന്താടാ രാവിലെ തന്നെ?" "ഞാൻ ചുമ്മാ താത്താക്ക് കമ്പനി തരാൻ.... " "എനിക്ക് ഇപ്പൊ ആരുടെയും കമ്പനി ഒന്നും ആവശ്യമില്ല. എനിക്ക് കുറച്ചു പണിയുണ്ട്. നീ പോ." താത്ത കലിപ്പ് വിടാതെ തന്നെ എന്നോട് പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് വാതിൽ അടച്ചു.

കാറ്റു പോയ ബലൂൺ പോലെ ആയി ഞാൻ. പോരാത്തതിന് ഭയവും... ദൈവമേ... പണി പാളിയോ !...

ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു ചെന്ന് കിടക്കയിൽ കിടന്നു ആലോചിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ടെൻഷൻ കൂടി വരുകയാണ്. ഇനി താത്ത എങ്ങാനും വീട്ടിൽ