Chapter Title : തില്ലാന 1 [കബനീനാഥ്]

അവന്റെ മുറിയിലേക്ക് സന്തോഷത്തോടെ പോയി…

ജോലികൾ ഒക്കെ ഒതുക്കി, ശരണ്യയും ജയയും മുകളിലേക്ക് വന്നു…

മുകളിലെ നിലയിലെ സിറ്റൗട്ടിൽ ആയിരുന്നു ഇരുവരും..

പറയുവാനും കേൾക്കുവാനും ഒരുപാട് ഉണ്ടെങ്കിലും ഇരുവരും കുറച്ചു നേരം മൗനത്തിലായിരുന്നു…

“” നീയെന്താ ഒന്നും പറയാത്തത്… ?””

ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ ഒടുവിൽ ജയ ചോദിച്ചു……

“” ഒന്നുമില്ലെടാ… ഞാൻ നമ്മുടെ പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഓർക്കുകയായിരുന്നു… “

ശരണ്യ പതിയെ കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു..

“” വിഷമിക്കാനോ സങ്കടപ്പെടാനോ ആണെങ്കിൽ നീ ഒന്നും പറയണമെന്നില്ല… നീ കുറച്ചു ദിവസം എൻജോയ് ചെയ്യാൻ വന്നതല്ലേ… ?””

ജയ അവളുടെ തോളിൽ കൈ ചുറ്റി…

“” അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല മഞ്ജൂസേ………. “

ചിരിയുടെ ഒരാവരണമെടുത്തിട്ട് ശരണ്യ തിരിഞ്ഞു…

“” എൻജോയ് ചെയ്യാൻ വന്നതൊന്നുമല്ല ഞാൻ… അച്ഛനും അമ്മയും മരിച്ചു…… അവരുടെ പേരിൽ കുറച്ചു സ്വത്തുവകകളുണ്ട്…… അത് പാർട്ടീഷ്യൻ ചെയ്യണമെങ്കിൽ ഞാനും കൂടെ കൂടിയേ തീരൂ…””

“” അപ്പോൾ അതാണ് വരവിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം……?””

“” പിന്നെ നിന്നെയും കാണണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു… സനൽ മരിച്ച ശേഷം ഒരു തവണയാണ് നാട്ടിൽ വന്നത്… അവന്റെ അച്ഛനേയും അമ്മയേയും ഒന്നു കാണണം… അവർക്കും സുഖമില്ലാതിരിക്കുകയാണെന്ന് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞു… …. “

കോളേജിൽ തന്റെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന വായാടി ശരണ്യ തന്നെയാണോ സംസാരിക്കുന്നത് എന്ന് ജയ ഒരു നിമിഷം അത്ഭുതപ്പെട്ടു……

ശരണ്യയുടെ ഭർത്താവ് സനൽ അമേരിക്കയിൽ തന്നെ ഒരു ആക്സിഡന്റിൽ മരണപ്പെടുകയായിരുന്നു…

അവർക്കു കുട്ടികൾ ആയിട്ടില്ലായിരുന്നു…

അയാളുടെ വിഡോ എന്ന രീതിയിലാണ് പിന്നീട് കമ്പനി അവൾക്ക് ജോലി പെർമെനന്റാക്കി നൽകിയത്……

ഇൻഷുറൻസ് ക്ലെയിം നല്ലൊരു തുക ഉണ്ടായിരുന്നു….

അതിന്റെ പേരിലുണ്ടായ പ്രശ്നങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് ഇത്രയും കാലം നാട്ടിലേക്ക് വരാതിരുന്നത് എന്ന് മുൻപ് ശരണ്യ പറഞ്ഞത് ജയ ഓർത്തു…

“” നിനക്ക് ഓർമ്മയുണ്ടോ മഞ്ജൂസേ… നമ്മൾ പണ്ട് പറഞ്ഞ ഒരു കാര്യം……….?””

“” നീ കാര്യം പറ……….?".

“” ഓരോ ഫൂളിഷ്നെസ്സ്………. “

ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ശരണ്യ തുടർന്നു…

“” നമ്മളുടെ കുട്ടികളെക്കൊണ്ട് കല്യാണം കഴിപ്പിക്കുന്ന കാര്യമൊക്കെ……….””

ജയയും ചിരിച്ചു…

“” നീ വാക്കു പാലിച്ചു……”

ശരണ്യ പറഞ്ഞു വരുന്നത് എങ്ങോട്ടാണെന്ന് ജയയ്ക്ക് മനസ്സിലായിത്തുടങ്ങി…

“” അതൊക്കെ അന്നത്തെ പ്രായത്തിന്റെയല്ലേടീ… നീ വാ… നമുക്ക് അകത്തിരുന്ന് സംസാരിക്കാം… “

ജയ അവളുടെ കൈ പിടിച്ച് അകത്തേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി…

ജയയുടെ മുറിയിലേക്കാണ് ഇരുവരും പോയത്……

മേശയിൽ കുറച്ചു പുസ്തകങ്ങൾ അടുക്കി വെച്ചിരിക്കുന്നത് ശരണ്യ കണ്ടു…

“”